Παρασκευή, 2 Σεπτεμβρίου 2011

Εισηγηση Εκτελεστικής Επιτροπής για το Ρυθμιστικό Σχέδιο Βόλου



ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ
Από τα πρακτικά της Συνεδρίασης
της  Εκτελεστικής Επιτροπής  Δήμου Βόλου
της 31ης Αυγούστου 2011.

            Στο Βόλο  σήμερα την 31η  Αυγούστου  2011 και ώρα 14.00 μ.μ. συνήλθε στο Δημαρχείο του Βόλου, η εκτελεστική επιτροπή του Δήμου Βόλου,  ύστερα από ηλεκτρονική  πρόσκληση του Προέδρου που κοινοποιήθηκε εμπρόθεσμα σε όλα τα μέλη.
Αφού διαπιστώθηκε ότι, υπάρχει η νόμιμη απαρτία γιατί στο σύνολο των δέκα (10) μελών ήταν παρόντα τα δέκα  (10) ήτοι :
ΠΑΡΟΝΤΕΣ :
- Πάνος Σκοτινιώτης – Δήμαρχος Βόλου, Πρόεδρος της Επιτροπής.
- Αναστασία Οικονόμου – Αντιδήμαρχος Διοίκησης, Οικονομικών, Προγραμματισμού και Νέων Τεχνολογιών.
- Φώτης Λαμπρινίδης – Αντιδήμαρχος Τεχνικών Υπηρεσιών και Τοπικής Οικονομικής Ανάπτυξης.
- Νικόλαος Μόσχος – Αντιδήμαρχος Πολεοδομίας και Διαφάνειας.
- Χαράλαμπος Τσαμπάζης – Αντιδήμαρχος Καθαριότητας και Ανακύκλωσης, Πρασίνου και Πολιτικής Προστασίας.
- Απόστολος Παντσάς – Αντιδήμαρχος Κοινωνικής Προστασίας, Παιδείας και Πολιτισμού.
- Παντελής Πελεκάνος – Αντιδήμαρχος Δημοτικής Αστυνομίας και Δημοτικών Ενοτήτων Βόλου και Νέας Αγχιάλου.
- Ιωάννης Καουνάς – Αντιδήμαρχος των Δημοτικών Ενοτήτων Νέας Ιωνίας και Αισωνίας.
- Ιωάννης Γκουντέλιας – Αντιδήμαρχος των Δημοτικών Ενοτήτων Πορταριάς, Ιωλκού και Μακρινίτσας.
- Νικόλαος Στόϊκος – Αντιδήμαρχος των Δημοτικών Ενοτήτων Αγριάς και Αρτέμιδας.
ΑΠΟΝΤΕΣ :
…………………………………………………………………………………

Ο κ. Πρόεδρος κήρυξε την έναρξη της συνεδρίασης ………………………………
Θέματα Ημερήσιας Διάταξης :
1. Γνωμοδότηση επί του Σχεδίου Προεδρικού Διατάγματος για το «Ρυθμιστικό Σχέδιο και Πρόγραμμα Προστασίας Περιβάλλοντος Οικιστικού Συγκροτήματος Βόλου».

ΑΠΟΦΑΣΗ 26 /31-08-2011

Περίληψη : «Λήψη απόφασης για διατύπωση παρατηρήσεων και προτάσεων επί του Σχεδίου Προεδρικού Διατάγματος για το «Ρυθμιστικό Σχέδιο και Πρόγραμμα Προστασίας Περιβάλλοντος Οικιστικού Συγκροτήματος Βόλου»».
Ο Δήμαρχος Βόλου εισηγούμενος το θέμα, ενημέρωσε τα μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής ότι, ο Αντιδήμαρχος Πολεοδομίας και Διαφάνειας Νίκος Μόσχος, αφού έλαβε υπόψη τις τοποθετήσεις των μελών της επιτροπής σχετικά με το ρυθμιστικό σχέδιο, όπως αυτές διατυπώθηκαν προγενέστερη συνεδρίαση  και αφού το σχέδιο της εισηγητικής έκθεσης για το ρυθμιστικό σχέδιο και το πρόγραμμα προστασίας περιβάλλοντος του Βόλου τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση μέσω του διαδικτύου, καταθέτει στα μέλη της Επιτροπής την τελική του εισήγηση για το θέμα, προκειμένου στη συνέχεια να διεξαχθεί ειδική συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου αποκλειστικά για το ρυθμιστικό σχέδιο.
Στη συνέχεια, το λόγο έδωσε ο κ. Πρόεδρος στον Αντιδήμαρχο Ν. Μόσχο, ο οποίος ανέφερε κατά την εισήγησή του  :
Έχοντας υπόψη τα εξής :
  1. Το Σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος για το Ρυθμιστικό Σχέδιο και Πρόγραμμα Προστασίας Περιβάλλοντος Οικιστικού Συγκροτήματος Βόλου
  2. Το Σχέδιο Εισηγητικής Έκθεσης για το Ρυθμιστικό Σχέδιο και Πρόγραμμα Προστασίας Περιβάλλοντος Οικιστικού Συγκροτήματος Βόλου
  3. Το υπ’ αρ. 31866/15.7.2011 έγγραφο από το ΥΠΕΚΑ, με το οποίο μας αποστάλθηκαν τα ανωτέρω και με την παραγγελία να γνωμοδοτήσει το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Βόλου  εντός δύο μηνών
  4. Την υπ’ αρ. 139/2009 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Βόλου
  5. Την υπ’ αρ. 69/2009 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Ν. Ιωνίας
  6. Την υπ’ αρ.   59/2009    απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Ν. Αγχιάλου
  7. Την υπ’ αρ.   88/2009  απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Πορταριάς
  8. Την υπ’ αρ.    18/2009  απόφαση της Κοινότητας Μακρινίτσας
  9. Την από 29.7.2011 επιστολή μου (μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου) προς τους δημοτικούς συμβούλους, ΤΕΕ, Σύλλογο Πολιτικών Μηχανικών, Σύλλογο Τοπογράφων Μηχανικών, ΕΕΤΕΜ, Επιμελητήτριο Μαγνησίας, Δημοτικές Ενότητες, Πανεπιστήμιο, Εμπορικό Σύλλογο, με την οποία τους ενημέρωνα για το αναφερόμενο σχέδιο Π.Σ. για το Ρ.Σ.Β και την σύντομη διαβούλευση που ξεκίνησε.
  10. Το Ν. 2508/1007 «βιώσιμη οικιστική ανάπτυξη των πόλεων και οικισμών της χώρας και άλλες διατάξεις»
  11. Την υπ’ αρ. 20764/17.5.2006 απόφαση του Υπουργού ΠΕΧΩΔΕ για τον καθορισμό ορίων ΡΣΒ
  12. Την υπ’ αρ. 18530/4.5.2007 απόφαση του Υπουργού ΠΕΧΩΔΕ για την ανάθεση εκπόνησης μελέτης
  13. Την ΥΑ 44357/25.10.2005 «τεχνικές προδιαγραφές μελετών Ρ.Σ. και προγραμμάτων προστασίας περιβάλλοντος και αμοιβές μηχανικών για την εκπόνηση μελετών»


εισηγούμαι τα εξής :
Ι.        ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ
          Αντικείμενο της μελέτης για το Ρυθμιστικό Σχέδιο και Πρόγραμμα Προστασίας Περιβάλλοντος Οικιστικού Συγκροτήματος Βόλου (για συντομία στο εξής Ρ.Σ.Β.) είναι «η στρατηγικού χαρακτήρα προσέγγιση της δομής και των προβλημάτων του περιφερειακού αστικού κέντρου, με την οποία επιδιώκεται συγχρόνως η βελτίωση της οικιστικής οργάνωσης, η προστασία του περιβάλλοντος και η γενικότερη ανάπτυξη της πόλης και ανάδειξη του ρόλου της σε επίπεδο περιφέρειας, ενικών αξόνων ανάπτυξης και ευρύτερων γεωπολιτικών ενοτήτων»[1].  Τα αποτελέσματα της μελέτης συσχετίζονται άμεσα με την εφαρμογή τους, την οποία θα κληθεί να αναλάβει μελλοντικά ο Οργανισμός Ρυθμιστικού Σχεδίου Βόλου, μετά την έκδοση του σχετικού Π.Δ. Στόχο της μελέτης αποτελεί επίσης η διατύπωση κατευθύνσεων για τα υποκείμενα επίπεδα σχεδιασμού (ΓΠΣ, ΣΧΟΟΑΠ)
          Τα όρια του Ρ.Σ.Β. ορίστηκαν με την υπ’ αρ. 20764/17.5.2006 απόφαση του ΥΠΕΧΩΔΕ και περιλαμβάνουν τα όρια των καλλικράτειων Δήμων Βόλου, Δήμου Αλμυρού (δεν περιλαμβάνονται οι πρώην Δήμοι Σούρπης και Πτελεού και η κοινότητα Ανάβρας), τμήμα του Δήμου Ρ. Φεραίου.
          Η μελέτη ανατέθηκε στο γραφείο μελετών «Ουρανία Κλουτσινιώτη αρχιτέκτων, πολεοδόμος» μετά από δημόσια πρόσκληση για εκδήλωση ενδιαφέροντος και στη συνέχεια μετά από επιλογή μεταξύ των μελετητικών γραφείων που ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση. Σε εφαρμογή των παραπάνω διαδικασιών στις 19.6.2007 υπογράφηκε η σχετική σύμβαση.
          Την 21.12.2007 σε σύσκεψη που διοργανώθηκε από το Δήμο Βόλου πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση του Α’ σταδίου της Μελέτης, όπως και διατυπώθηκαν παρατηρήσεις καθώς και σε σύσκεψη που διοργανώθηκε στην Περιφέρεια Θεσσαλίας στις 16.1.2008
          Η παρουσίαση του Β’ σταδίου της μελέτης έγινε στις 30.3.2009 σε κοινή συνεδρίαση των Δημοτικών Συμβουλίων Βόλου και Ν. Ιωνίας. Στη συνεδρίαση αυτή κλήθηκαν και παρευρέθηκαν οι δήμαρχοι των εμπλεκόμενων στη μελέτη Δήμων καθώς και οι εκπρόσωποι του ΥΠΕΧΩΔΕ και της μελετητικής ομάδας. 
          Το Δημοτικό Συμβούλιο Βόλου προχώρησε σε συγκεκριμένες παρατηρήσεις επί της μελέτης με την υπ’ αρ. 139/2009 απόφαση του, μετά από διευρυμένη συνεδρίαση. Το Δημοτικό Συμβούλιο . Ιωνίας εξέδωσε την 69/2009 απόφαση του, ο Δήμος Ιωλκού την 66/2009 απόφαση του, ο Δήμος Ν. Αγχιάλου την 59/2009 απόφαση του, ο Δήμος Πορταριάς την 88/2009 απόφαση του, η Κοινότητα Μακρυνίτσας την 18/2009 απόφαση.
               Οι κριτικές και οι παρατηρήσεις που δέχτηκε η μελέτη του Ρ.Σ.Β. ήταν ιδιαίτερα έντονες. Ενδεικτικά : 
               -  Το Δ.Σ. Βόλου με 139/2009 απόφαση του αναφέρει :  «επισημαίνεται η έλλειψη επαφής με τις Δημοτικές Αρχές για τον συντονισμό των προβλέψεων της μελέτης  του Ρυθμιστικού με αυτών των ΓΠΣ –ΣΧΟΟΑ – Μελετών Ανάπτυξης κλπ……Η παράθεση των ανωτέρω απόψεων, παρατηρήσεων και προτάσεων σε συνδυασμό με τις απόψεις άλλων εμπλεκομένων Δήμων, όπου αυτές συμπίπτουν, ξεφεύγουν από τα πλαίσια της διαδικασίας διαβούλευσης ή μιας εκ των προτέρων (ex ante) αξιολόγησης του Β’ σταδίου της μελέτης του ΡΣΒ και οδηγούν προς την επανασύνταξη βασικών κεφαλαίων και κατευθύνσεων της μελέτης που θα ενσωματώνουν τους στόχους, τις επιδιώξεις και τα οράματα των κατοίκων της περιοχής. Καθήκον της ομάδας μελέτης….είναι να κάνει ριζικές προσαρμογές της μελέτης…..Το ΥΠΕΧΩΔΕ δεν πρέπει να προχωρήσει σε έγκριση της μελέτης του ΡΣΒ και την έκδοση του ΠΔ της παρ. 3 του αρ. 2 του Ν. 2509/1997 αν το τελικό κείμενο της μελέτης δεν εκφράζει την συντριπτική πλειοψηφία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης του χώρου που καλύπτει το ΡΣΒ»
               -   Το ΤΕΕ στο υπ’ αρ. 1082/7.4.2009 έγγραφο του στη Γεν. Δ/ση ΥΠΕΧΩΔΕ,  κάνει λόγο για «κείμενο μελέτης γενικόλογο και ασαφές ως προς τη θέση του διπόλου…….υπερβολικές γενικεύσεις και ωραιοποιήσεις αλλά και μηδενιστικές τάσεις, τα οποία απορρεόυν από ασαφείς μη στοιχειοθετημένες παρατηρήσεις, που μπορεί να οδηγήσουν σε παρακινδυνευμένα και ανεπιθύμητα αποτελέσματα, τα οποία δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα…….το χαρτογραφικό υλικό –υπόβαθρο είναι εξαιρετικά φτωχό…..σε γενικές γραμμές πρόκειται για ένα κείμενο που θεωρητικά αναφέρεται σε πολλά θέματα…..τελικά δημιουργείται η εντύπωση ότι πρόκειται για μια καταγραφή προτάσεων, χωρίς συγκεκριμένα χαρακτηριστικά……….»
               -  Ακόμα και η ίδια η μελετήτρια επισημαίνει σε έγγραφο της[2] στους δημάρχους Βόλου και Ν. Ιωνίας «…αυτές οι κατά κανόνα αρνητικού περιεχομένου παρεμβάσεις (σημ. εννοεί τις παρεμβάσεις δημοτικών συμβούλων στην κοινή συνεδρίαση των δημοτικών συμβουλίων) τόσο ως προς τις διαδικασίες που τηρήθηκαν αλλά και ως προς τις προτάσεις της εκπονούμενης μελέτης, δημιούργησαν ένα κλίμα σωρευτικά διαλυτικό, το οποίο πολύ φοβάμαι ότι κάθε άλλο παρά υποστηρίζει θετικά τα συμφέροντα της πόλης και της ευρύτερης περιοχής»
ΙΙ. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ - ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
Α. ΓΕΝΙΚΗ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ – ΖΩΝΕΣ ΟΙΚΙΣΤΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ
1.         Υφιστάμενη Κατάσταση Ζ.Ο.Ε. – Προοπτικές Τροποποίησης

Με το Π.Δ. της 17.2.1986 (ΦΕΚ Δ’ 63/18.2.1986) και έτσι όπως τροποποιήθηκε με το ΠΔ της 13.4.1989 (ΦΕΚ Δ’ 228/21.4.1989),  καθορίσθηκε Ζώνη Οικιστικού Ελέγχου γύρω από τα διοικητικά όρια των Δήμων Βόλου και Ν. Ιωνίας, των Αισωνίας, Αγριάς, Άλλης μεριάς Α. Βόλου, Ανακασιάς και Αγ. Ονούφριου και καθορισμός χρήσεων γης και όρων και περιορισμών δόμησης.  Οι Ζ.Ο.Ε. αυτές καλύπτουν ένα πολύ μεγάλο μέρος του Καλλικράτειου Δήμου Βόλου. Στις περιοχές αυτές έχει καθορισθεί συγκεκριμένο καθεστώς χρήσεων γης και περιορισμών δόμησης με τις διακρίσεις 1α, 1β, 1γ, 2, 3α, 3β, 3γ, 3δ. (βλ. χάρτη 1)
               Από την επισκόπηση του σχεδίου Π.Δ. του Ρ.Σ.Β. αλλά και από τη Β1 φάση της μελέτης για την επέκταση και την αναθεώρηση του Γ.Π.Σ. Βόλου και η οποία έχει ακολουθήσει τις κατευθύνσεις του Ρ.Σ.,  προκύπτουν  εξαιρετικά περιορισμένες επεμβάσεις στις Ζ.Ο.Ε. αφήνοντας ουσιαστικά το ίδιο καθεστώς χρήσεων.
               
 2.                 Νομικό Πλαίσιο  - Τροποποίηση Ζ.Ο.Ε.
          Κατά τις διαβουλεύσεις που έχουν προηγηθεί τόσο του Ρ.Σ.Β όσο και της Β’ φάσης της μελέτης για την αναθεώρηση και επέκταση του Γ.Π.Σ., έχει διατυπωθεί, κυρίως από τους μελετητές, το επιχείρημα ότι δεν μπορούν να προβλέψουν εκτεταμένες τροποποιήσεις των Ζ.Ο.Ε, αφού αυτές τροποποιούνται μόνο με Π.Δ. Ωστόσο το επιχείρημα αυτό δεν είναι βάσιμο και δεν μπορεί να αποτελεί αφορμή  ή αιτίαση για την μη τροποποίηση των Ζ.Ο.Ε., για τους εξής λόγους :
         
          Οι Ζ.Ο.Ε. θεσπίζονται με βάση το Ν. 13371983 και ειδικότερα το αρ. 29[3], το οποίο αναφέρει : «1. Με  Π. Διατάγματα  που εκδίδονται  με πρόταση του Υπουργού Χωροταξίας, Οικισμού  και Περιβάλλοντος,  ορίζονται  οι πόλεις  και  οικισμοί  γύρω από τα όρια των οποίων  καθορίζεται  Ζώνη  Οικιστικού Ελέγχου  (Ζ.Ο.Ε.). Με τα Π. Διατάγματα αυτά καθορίζεται και το πλάτος των Ζ.Ο.Ε. σε κάθε   συγκεκριμένη  περίπτωση οικισμού ή θέσης  του ή  προσδιορίζονται τα όρια της Ζ.Ο.Ε. σε χάρτη κατάλληλης κλίμακας που  δημοσιεύεται με σμίκρυνση  μαζί  με το Π.Δ/γμα. Το πλάτος  της Ζ.Ο.Ε.  υπολογίζεται από τα αντίστοιχα ακραία όρια του εγκεκριμένου  σχεδίου   πόλεως  ή του οικισμού προ  του 1923. Με  τα παραπάνω  Π. Διατάγματα   καθορίζονται κατά τη  συγκεκριμένη  περίπτωση οι όροι  και περιορισμοί  χρήσεως γης ή άλλοι  όροι  και περιορισμοί, που επιβάλλονται μέσα στις Ζ.Ο.Ε. και ιδιαίτερα το όριο εμβαδού κάτω από το οποίο δεν επιτρέπεται   η κατάτμηση  της γης.  Τα Π.Δ. αυτά εκδίδονται μετά από  γνώμη  του  δημοτικού  ή κοινοτικού συμβουλίου και του  Νομαρχικού Συμβουλίου Χωροταξίας, Οικισμού και Περιβάλλοντος ή του Συμβουλίου  της Κεντρικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Χωροταξίας, Οικισμού και Περιβάλλοντος για το νομό  Αττικής. Το πλάτος της  Ζ.Ο.Ε. μετά τον προσδιορισμό  του μπορεί   μόνο να  αυξηθεί  με Π.Διάταγμα που εκδίδεται με τον ίδιο  τρόπο.  "Σε περίπτωση που επεκτείνεται το πολεοδομικό σχέδιο μέσα στη Ζ.Ο.Ε. ή και έξω απ` αυτή δύναται να επεκταθεί η Ζ.Ο. Ε. με π.δ/γμα που εκδίδεται με τον ίδιο ως άνω τρόπο.[4]
               Σύμφωνα με το αρ. 4 παρ. 3 του Ν. 2508/1997 ορίζεται μεταξύ άλλων ότι: « Με το Γ.Π.Σ. καθορίζονται : α) οι περιοχές ειδικής προστασίας  κατά την παρ. 4 του παρόντος άρθρου που δεν πρόκειται να πολεοδομηθούν,  β) οι περιοχές γύρω από πόλεις ή οικισμούς για τις οποίες απαιτείται έλεγχος και περιορισμός της οικιστικής εξάπλωσης, συμπεριλαμβανομένων και των περιοχών που καθορίστηκαν ως Ζώνες Οικιστικού Ελέγχου (Ζ.Ο.Ε.) σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 29 του ν. 1337/1983, γ) ….»
Η παρ. 4 του αρ. 4 ορίζει «….Αν κατά την έγκριση Γ.Π.Σ. έχουν καθορισθεί Ζ.Ο.Ε. σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 29 του ν. 1337/1983, τα όρια και οι ρυθμίσεις που τις διέπουν περιλαμβάνονται στο περιεχόμενο του Γ.Π.Σ. δυνάμενες να τροποποιηθούν για μεγαλύτερη προστασία της περιοχής»[5]

Στην παρ. 1 του άρθρου 21 του Ν. 1650/1986 «Προστασία του περιβάλλοντος» προβλέπεται ότι: «Ο χαρακτηρισμός περιοχών, στοιχείων ή συνόλων της φύσης και του τοπίου, σύμφωνα με τα άρθρα 18 και 19 και ο καθορισμός των ορίων τους και των τυχόν ζωνών προστασίας τους γίνονται με προεδρικό διάταγμα, που εκδίδεται ύστερα από πρόταση των Υπουργών Γεωργίας, Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων, Ενέργειας και Τεχνολογίας και του κατά περίπτωση αρμόδιου υπουργού.  Ειδικά ο χαρακτηρισμός και ο καθορισμός των ορίων και των τυχόν ζωνών προστασίας, περιοχών, στοιχείων ή συνόλων της φύσης και του τοπίου, που περιλαμβάνονται σε Ζώνη Οικιστικού Ελέγχου (Ζ.Ο.Ε.), γίνεται με την πράξη καθορισμού της Ζ.Ο.Ε. και κατά τη διαδικασία του άρθρου 29 του ν. 1337/1983, όπως ισχύει».
            Στην παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου, όπως αντικαταστάθηκε με την παρ. 2 του άρθρου 16 του ν. 2742/1999 (ΦΕΚ Α` 207), ορίζεται ότι: «Με το παραπάνω προεδρικό διάταγμα καθορίζονται οι αναγκαίοι για την προστασία του συγκεκριμένου αντικειμένου γενικοί όροι, απαγορεύσεις και περιορισμοί της χρήσης γης, στη δόμηση και στην κατάτμηση ακινήτων, καθώς και στην εγκατάσταση και άσκηση δραστηριοτήτων και στην εκτέλεση έργων. Με το ίδιο προεδρικό διάταγμα μπορεί να προβλέπεται και η υποχρέωση σύνταξης μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων και για έργα ή δραστηριότητες που δεν περιλαμβάνονται στην πρώτη κατηγορία έργων και δραστηριοτήτων του άρθρου 3 του παρόντος νόμου».
            Από τις διατάξεις των παρ. 1, 2 και 6 του άρθρου 24 καθώς και των άρθρων 79 παρ. 8 και 106 παρ. 1 του Συντάγματος προκύπτει ότι η πολιτεία είναι υποχρεωμένη να προβεί σε χωροταξική οργάνωση της χώρας, η οποία θα διασφαλίζει την προληπτική και κατασταλτική προστασία του πολιτιστικού και φυσικού περιβάλλοντος, τους άριστους δυνατούς όρους διαβίωσης του πληθυσμού και την οικονομική ανάπτυξη στα πλαίσια της αρχής της αειφορίας (βιώσιμης ανάπτυξης). Ουσιώδη όρο για τη βιώσιμη ανάπτυξη αποτελούν τα ολοκληρωμένα χωροταξικά σχέδια (εθνικό, περιφερειακό, ειδικά, βλ. άρθρα 6, 7, 8 του ν. 2742/1999, Α` 207). Με τα σχέδια αυτά, με βάση την ανάλυση των δεδομένων και την πρόγνωση των μελλοντικών εξελίξεων, τίθενται οι μακροπρόθεσμοι στόχοι της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης εν αναφορά προς το φυσικό περιβάλλον και την διαφύλαξη των φυσικών πόρων. Με τον σχεδιασμό αυτό εναρμονίζονται όλοι οι άλλοι σχεδιασμοί. Ο χωροταξικός σχεδιασμός διέπεται από τις αρχές της ισόρροπης σχέσης μεταξύ πυκνοκατοικημένου και υπαίθριου χώρου, της διασφάλισης υγιεινών συνθηκών διαβίωσης στο σύνολο των περιοχών, της ισόρροπης ανάπτυξης σε μέσα υποδομής, της προστασίας της φύσης και του τοπίου, της πρόληψης της βλάβης του περιβάλλοντος, της διαφύλαξης των ελεύθερων χώρων ως χώρων αναψυχής καθώς και της διαφύλαξης των πρώτων υλών. Στηριζόμενα στις πιο πάνω αρχές τα χωροταξικά σχέδια αναφέρονται στην εξέλιξη του πληθυσμού και τις συνθήκες απασχόλησης, στη διάρθρωση των οικισμών και των ελεύθερων χώρων, στα δίκτυα συγκοινωνιών και λοιπών υποδομών, στην ενέργεια καθώς και στη διαχείριση των υδάτων και των στερεών και υγρών αποβλήτων.
Οι αρχές αυτές είναι εφαρμοστέες και στις Ζώνες Οικιστικού Ελέγχου[6] , οι οποίες σύμφωνα με το άρθρο 29 του ν. 1337/1983 (Α` 33) και σε αρμονία με τα άρθρα 24 παρ. 2 και 43 παρ. 2 του Συντάγματος θεσπίζονται με προεδρικά διατάγματα, περιέχουν δε στοιχεία χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού και αποσκοπούν στον άμεσο έλεγχο των χρήσεων γης σε περιοχές εκτός σχεδίου πόλεως, προκειμένου να αποφεύγεται η άναρχη ανάπτυξη καθώς και η υποβάθμιση και η καταστροφή του περιβάλλοντος.
              Ο θεσμός των ΖΟΕ αποτελεί υποκατάστατο ορθολογικού χωροταξικού σχεδιασμού που απαιτείται από το αρ. 24 του Συντάγματος. Με το θεσμό των ΖΟΕ το κράτος παρεμβαίνει στις εκτός σχεδίου πόλεως περιοχές και επιβάλλει όρους και περιορισμούς προκειμένου να ελέγξει τις χρήσεις γης (χώρου), που διαφορετικά θα χωρούσαν με άναρχο τρόπο που συνεπάγεται τη δέσμευση των επιλογών της χωροταξίας, την υποβάθμιση και καταστροφή του περιβάλλοντος από την ανεξέλεγκτη ένταση των χρήσεων και τις συγκρούσεις μεταξύ τους. Ακόμη για προληπτικό έλεγχο των εκτός σχεδίων περιοχών, επιβάλλονται και άλλοι περιορισμοί μέσα στις ΖΟΕ που απαγορεύουν την κατάτμηση των γηπέδων κάτω από τα όρια που ορίζονται με το π.δ. έγκρισης της ΖΟΕ, καθώς και ο περιορισμός της άσκησης του δικαιώματος προτίμησης  από το Δημόσιο προκειμένου να αποφευχθεί η τυχόν κερδοσκοπία των ακινήτων της περιοχής λόγω της πολεοδόμησης.[7]
              Η παρέμβαση της διοίκησης μέσω των ΖΟΕ δεν γίνεται για την πολεοδόμηση μιας περιοχής, αλλά έχει ως στόχο τον προληπτικό έλεγχο και την προστασία κυρίως του φυσικού περιβάλλοντος, την αποφυγή κερδοσκοπίας στα ακίνητα εκτός σχεδίου και την εξασφάλιση γης για μελλοντικούς πολεδομικούς σκοπούς. Ο θεσμός των ΖΟΕ είναι συνδεδεμένος με τα ΓΠΣ του ν. 1337/1983. Λόγω της επέκτασης ή της έντασης της περιοχής στο σχέδιο ενδέχεται στην περιοχή έξω από το ΓΠΣ να δημιουργηθούν ανεπιθύμητες καταστάσεις (αλλοιώσεις χρήσεων γης, κατατμήσεις κλπ). Για το λόγο αυτό ο ίδιος ο νόμος προβλέπει στο αρ. 29 τη ΖΟΕ προκειμένου να διαφυλάξει την έξω από το ΓΠΣ περιοχή.
              Όμως το πολεοδομικό καθεστώς του ν. 1337/1983, με το οποίο συνδέθηκε η ΖΟΕ, τροποποιήθηκε με το ν. 2508/1997 και μεταξύ άλλων διευρύνθηκε, όπως προαναφέρθηκε, το περιεχόμενο των ΓΠΣ, στο οποίο περιλαμβάνεται πλέον και η ρύθμιση των ΖΟΕ.
                     Για το λόγο αυτό η παρ. 5 του αρ. 29 του Ν. 2508/1997 ορίζει «μέχρι την έγκριση του ΓΠΣ ή ΣΧΟΟΑΠ κατά τον παρόντα νόμο εφαρμόζονται οι διατάξεις του αρ. 29 του ν. 1337/1983»

Συμπερασματικά
                     Η ΖΟΕ δεν αποτελεί τρίτη φάση σχεδιασμού που βρίσκεται σε ιεραρχική σχέση με τις άλλες δύο φάσεις του πολεοδομικού σχεδιασμού (ΓΠΣ και πολεοδομικής μελέτης). Μεταξύ των σχεδιαγραμμάτων των ΖΟΕ και των σχεδίων των οικιστικών περιοχών (ΓΠΣ) δεν υπάρχει σχέση γενικού με ειδικό, καθόσον τα διαγράμματα των ΖΟΕ δεν περιέχουν γενικές αρχές και κατευθύνσεις για τα δύο επίπεδα σχεδιασμού των οικιστικών περιοχών. Η ΖΟΕ αποτελεί περιοχή προστασίας για τη μη πολεοδόμηση της ή την διευκόλυνση μελλοντικής πολεοδόμησης ορισμένων τμημάτων της[8].
                     Οι Ζ.Ο.Ε. θεσπίστηκαν σε συγκεκριμένη εποχή, με όλα τα τότε κοινωνικά χαρακτηριστικά και με συγκεκριμένο νομικό πλαίσιο (αρ. 29 ν. 1337/1983).  Με το Ν. 2508/1997 «βιώσιμη οικιστική ανάπτυξη των πόλεων και των οικισμών της χώρας» συμπληρώνεται ο ως ανώ νόμος 1337/1983 και διαμορφώθηκε μια νέα αντίληψη για τον πολεοδομικό σχεδιασμό. Οι περιοχές της χώρας δεν χωρίζονται πλέον σε περιοχές εντός και εκτός σχεδίου πόλεως. Ο κάθε νομός της χώρας καλύπτεται πλέον από πλευράς σχεδιασμού με ΓΠΣ για τις αστικές και περιαστικές περιοχές των πρωτοβάθμιων ΟΤΑ που περιλαμβάνουν τουλάχιστον έναν οικισμό με πληθυσμό άνω των 2.000 κατοίκων, και σχέδια χωρικής και οικιστικής οργάνωσης ανοικτών πόλεων (ΣΧΟΟΑΠ) για εξωαστικές ή αγροτικές περιοχές των πρωτοβάθμιων ΟΤΑ που περιλαμβάνουν οικισμούς που όλοι έχουν πληθυσμό κάτω των 2.000 κατοίκων. Το περιεχόμενο πλέον των ΓΠΣ αλλά και των ΣΧΟΟΑΠ είναι διευρυμένο, καθόσον τα σχέδια αυτά περιλαμβάνουν όλες τις περιοχές και συνεπώς τόσο τις εντός όσο και τις εκτός σχεδίου πόλεως. Στο περιεχόμενο των ΓΠΣ και ΣΧΟΟΑΠ περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, και οι περιοχές γύρω από τις πόλεις και οικισμούς για τις οποίες απαιτείται ο έλεγχος και περιορισμός της οικιστικής εξάπλωσης, συμπεριλαμβανομένων και των περιοχών που καθορίσθηκαν ως ΖΟΕ σύμφωνα με το αρ. 29 του Ν. 1337/1983. Ακόμη περιεχόμενο των ΓΠΣ και ΣΧΟΟΑΠ αποτελούν και οι περιοχές ειδικής προστασίας. Δηλαδή το περιεχόμενο των ΖΟΕ τόσο των περιαστικών όσο και των εξωαστικών – αγροτικών, ενσωματώνεται σε αυτό των νέων ΓΠΣ και ΣΧΟΟΑΠ.  Δηλαδή μετά την ισχύ του Ν. 2508/1997 δεν έχει ισχύ το ως άνω αρ. 29 του Ν. 1337/1983. Ωστόσο ο νομοθέτης συναισθανόμενος τις οργανωτικές αδυναμίες της Διοίκησης και την έλλειψη πολιτικής βούλησης για την εφαρμογή των νέων ΓΠΣ και ΣΧΟΟΑΠ έθεσε διάταξη (παρ. 5 αρ. 25 Ν. 2508/1997)  με την οποία ορίζεται ότι μέχρι την έγκριση ΓΠΣ ή ΣΧΟΟΑΠ εφαρμόζονται οι διατάξεις του αρ. 29 του Ν. 1337/1983.[9]
                     Κατόπιν των ανωτέρω θεωρώ ότι αποτελεί επιτακτική ανάγκη το Ρ.Σ.Β. να προβλέπει συγκεκριμένες κατευθύνσεις για όλες τις Ζ.Ο.Ε. που περιλαμβάνονται στον Καλλικράτειο Δήμου Βόλου, ακόμη και εάν αφήσει τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις που προβλέπει το Π.Δ. για τις ΖΟΕ της περιοχής μας. Τις κατευθύνσεις αυτές θα εξειδικεύσει το επικείμενο Γ.Π.Σ. Βόλου. Είναι νομικά και λογικά αδιανόητο να υλοποιείται αυτή τη χρονική στιγμή ο χωροτακτικός και πολεοδομικός σχεδιασμός της περιοχής μας, μέσω των δύο βασικών πολεοδομικών εργαλείων του Ν. 2508/1997, δηλ. του Ρ.Σ. και του Γ.Π.Σ. και ακόμη να γίνεται λόγος για τις Ζ.Ο.Ε. του ν. 1337/1983 και του Π.Δ. του 1986.
         Η εξακολούθηση ισχύος των Π.Δ. των Ζ.Ο.Ε παράλληλα με το Π.Δ. του Ρ.Σ.Β. και με την επικείμενη απόφαση της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Θεσσαλίας για την έγκριση της αναθεώρησης και επέκτασης του Γ.Π.Σ. Βόλου, πέραν από την σύγχυση που θα προκαλέσει, εγείρει και σοβαρά νομικά θέματα. Σε μια τέτοια περίπτωση το σχεδιαζόμενο Π.Δ. για το Ρ.Σ.Β. καθίσταται αντικειμενικά ελλιπές, εγείροντας σοβαρά νομικά ζητήματα και καθιστώντας ακόμη και αυτό το Π.Δ. νομικά ακυρωτέο.
                     Η τροποποίηση των Ζ.Ο.Ε. περνάει μέσα από τις προβλέψεις του Π.Δ. για το Ρ.Σ. και την υλοποίηση τους σε ένα μετέπειτα στάδιο από το Γ.Π.Σ. 
                     Εξάλλου ήδη το Ρ.Σ.Β.  προτείνει ανασχεδιασμό και τροποποίηση ΖΟΕ, στο αρ. 13 παρ. 6.[10] 
          Το Δημοτικό Συμβούλιο Βόλου με την 139/2009 απόφαση του[11] τονίζει την ανάγκη αντιμετώπισης του θέματος των ΖΟΕ από τη μελέτη του Ρ.Σ.Β.
Εξάλλου και η ίδια η μελετήτρια  στο υπ’ αρ. 702/8.4.2009 έγγραφο της αναφέρει σχετικά με τις ΖΟΕ «….το ΡΣΒ δεν καθορίζει χρήσεις γης, ούτε χωροθετεί,……ο χάρτης και το συνοδευτικό κείμενο «δίνουν» κατευθύνσεις στα υποκείμενα επίπεδα σχεδιασμού (ΓΠΣ και ΣΧΟΟΑΠ) και ορίζουν ευρείες περιοχές αναζήτησης χωροθετήσεων» Σε άλλο σημείο αναφέρει «…..κατευθύνσεις για την τροποποίηση ΖΟΕ δίνονται από την παρούσα Μελέτη του ρυθμιστικού Σχεδίου και θα προχωρήσουν σύμφωνα με τις προβλέψεις των Νόμων 1337/1983 και 2508/1997. Οι κατευθύνσεις δηλαδή είναι περιοριστεί οριστικά και δραστικά – και όχι μεταβατικά- η εκτός σχέδιο δόμηση και να υπάρξει τεκμηρίωση για τις νέες, οι οποίες θα κληθούν να παραλάβουν χρήσεις κατοικίας ή άλλες συμπληρωματικές της. Επομένως, όταν αποφασιστούν τεκμηριωμένα στα πλαίσια της Μελέτης του ΓΠΣ οι περιοχές επεκτάσεων του σχεδίου για κατοικία ή για χωροθέτηση άλλων χρήσεων, ο Μελετητής, θα ετοιμάσει παράλληλα και πρόταση τροποποίησης του Π.Δ. της ΖΟΕ

 Β.  ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ - ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

1.         Άρθρο 5 Ενίσχυση του ρόλου της περιοχής Ρυθμιστικού Σχεδίου και της ακτινοβολίας του αστικού κέντρου στον περιφερειακό, τον εθνικό και το διεθνή χώρο.
To άρθρο 5 κάνει λόγο για την προώθηση της δυναμικότητας του διπόλου που απαιτεί την ενίσχυση εξειδικευμένων δραστηριοτήτων των δύο αστικών κέντρων με την υποστήριξη της συμπληρωματικότητας σε πεδία που διακρίνονται από ευρύτερη από την περιφερειακή ακτινοβολία.
H ανάπτυξη του διπόλου Βόλου – Λάρισας δεν επιτυγχάνεται απλά με την χωροθέτηση λειτουργιών και χρήσεων στον άξονα της Π.Ε.Ο. που συνδέει τις δύο πόλεις. Σωστά επισημαίνει το ΤΕΕ ότι το «ζήτημα αυτό είναι πολυδιάστατο και χρειάζεται την υποστήριξη πολλών διαφορετικών μορφών. Χρειάζονται συνεργασίες των τοπικών κοινωνιών και παραγόντων…και χάραξη στρατηγικής……τίθεται το θέμα της συμβατότητας των προτεινόμενων χρήσεων (π.χ. εμπορευματικό κέντρο, εργοστάσιο ανακύκλωσης, αρχαιολογικό πάρκο»).
            Εξάλλου και η ίδια η Εισηγητική Έκθεση αυτού του ίδιου του ΠΔ  αναφέρει σχετικά «εν τούτοις δεν αποσαφηνίζεται επαρκώς το επίπεδο αναφοράς του διπόλου Βόλου Λάρισας, ώστε η κοινή περιοχή των δύο αστικών πόλων στην κλίμακα του ελληνικού χώρου να μπορεί να θεωρηθεί μητροπολιτική…»
            Πρόταση : Στο άρθρο 5 να αποσαφηνιστεί και να διευκρινιστεί περαιτέρω η λειτουργία του διπόλου Βόλου – Λάρισας με συγκεκριμένες χωρικές πολιτικές. Η λειτουργία του διπόλου θα πρέπει να διευκρινιστεί και συγκεκριμενοποιηθεί με ρητή αναφορά μέτρων, ενδεχομένως και σε ξεχωριστό κεφάλαιο στο αναφερόμενο Π.Δ.

2.         Άρθρο 6 «Τόνωση και ανάδειξη των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της περιοχής Ρ.Σ.Β.»

i.          Στην παρ. 2 αναφορικά με το Λιμάνι το σχέδιο Π.Δ. αναφέρει «Η ανάδειξη του Λιμανιού σε πραγματικό συγκριτικό πλεονέκτημα επιτυγχάνεται μόνον όταν από τη λειτουργία του δεν διαταράσσονται περιβαλλοντικά, αφ’ ενός το κλειστό και εύθραυστο σύστημα του Παγασητικού Κόλπου και αφ’ ετέρου το αστικό συγκρότημα της πόλης του Βόλου μαζί με το σύνολο του παρακτίου μετώπου. ….3. Ο προγραμματισμός για νέες υποδομές στο Λιμάνι, με βάση τα σημερινά διεθνή δεδομένα, δεν προβλέπεται να στηριχθεί σε περαιτέρω ανάπτυξη σημαντικής εμπορευματικής δραστηριότητας σε εμπορευματοκιβώτια. Η εξειδίκευσή του, όπως προκύπτει από τις διατυπώσεις του Γενικού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού, επιβάλλει την επικέντρωση του προγραμματισμού του σε:
- επενδύσεις, για υποδομές ακτοπλοΐας, αλλά και φιλοξενίας κρουαζιέρας και θαλάσσιου τουρισμού με τον νησιωτικό χώρο, τα παράλια της Μικράς Ασίας και τα λιμάνια της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, προωθώντας συγχρόνως την μεταξύ τους πολιτιστική και εμπορική συνεργασία και
- εγκαταστάσεις συμπληρωματικές προς τις σημερινές, εάν απαιτούνται, πέραν των προϊόντων παραγώγων τσιμέντου και μετάλλων, στα οποία ήδη εξειδικεύεται, για δημιουργία εξειδικευμένων υποδομών εμπορευματικών μεταφορών σε καίριους τομείς εμπορίου, όπως αυτοκίνητα, σιτηρά, χημικά, κλπ., συνδυασμένα με την παραδοσιακή βιομηχανική δραστηριότητα.»
           
 Είναι δεδομένο ότι το εμπορικό λιμάνι φιλοξενεί αισθητικά και λειτουργικά οχλούσες δραστηριότητες οι οποίες σε προηγούμενες ιστορικές φάσεις συνδέθηκαν με την ανάπτυξη της πόλης, αλλά σήμερα έρχονται σε σύγκρουση με την προοπτική εξέλιξη της πόλης σε πόλο τουρισμού, εκπαίδευσης, έρευνας, εμπορίου, αναψυχής και πολιτισμού[12]. Είναι αναγκαίο να μεταφερθούν οι οχλούσες  δραστηριότητες (φορτοεκφορτώσεις σκραπ, σιτηρών κλπ) εκτός του οικιστικού ιστού του Βόλου και η δημιουργία αντίστοιχου νέου τουριστικού πόλου στη χερσαία ζώνη του λιμανιού[13].
Μια από τις αντιφάσεις του σχεδίου Π.Δ. του Ρ.Σ.Β. είναι ότι σε άλλο σημείο και συγκεκριμένα στο αρ. 17 παρ. 1 περ. β ήδη αναφέρεται στα πλαίσια της προσπάθειας περιορισμού των αέριων εκπομπών που προέρχονται από της δραστηριότητες μεταφόρτωσης μεταλλευμάτων στο Λιμάνι του Βόλου, «λαμβάνεται μέριμνα σταδιακής απομάκρυνσης με τη μεταφορά τους προς τις λιμενικές εγκαταστάσεις στο Τσιγκέλι Αλμυρού»
Προτείνουμε :  - Την αποφυγή ανάπτυξης οχλουσών δραστηριοτήτων στο Λιμάνι του Βόλου, όπως φορτοεκφορτώσεις μεταλλευμάτων, σιτηρών, χημικών και γενικά των χύδην φορτίων, κλπ και τη σταδιακή απομάκρυνση αυτών με τη μεταφορά τους στις λιμενικές εγκαταστάσεις στον Αλμυρό.
-           Την απόδοση του 1ου προβλήτα (Σιλό) στις δραστηριότητες της ακτοπλοΐας και της κρουαζιέρας και της πόλης (παλαιές αποθήκες τελωνείου) για την αποσυμφόρηση του κέντρου της πόλης από την ακτοπλοΐα.

ii.                  Από το αρ. 6 «Τόνωση και ανάδειξη των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της περιοχής Ρ.Σ.Β.» απουσιάζει κάθε αναφορά στο Πανθεσσαλικό Στάδιο και των αθλητικών υποδομών της περιοχής. Οι ίδιες αυτές μάλιστα αθλητικές υποδομές ήταν αυτές που συντέλεσαν, έτσι ώστε η πόλη του Βόλου να επιλεγεί για την διοργάνωση των Μεσογειακών Αγώνων του 2013. Το Πανθεσσαλικό Στάδιο είναι ένα στάδιο, που κατασκευάστηκε για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, έχει χωρητικότητα 22.700 θεατών με εύκολη πρόσβαση, μέσω του Περιφερειακού και στον άξονα του διπόλου Βόλου – Λάρισας.[14]
Περαιτέρω με άξονα το Πανθεσσαλικό Στάδιο και την δημιουργία του Ιστιοπλοικού και Κωπηλατικού Κέντρου στην περιοχή της Κάρλας, καθώς και το Σκοπευτήριο στην περιοχή του Ριζομύλου, δημιουργείται ένα πλέγμα σύγχρονων αθλητικών εγκαταστάσεων και υποδομών, που μπορεί να αποτελέσει σημείο αναφοράς για την περιοχή και πόλο ανάπτυξης.
Πρόταση : Στο άρθρο 6 να προστεθεί και άλλη παράγραφος με ειδική αναφορά στο Πανθεσσαλικό Στάδιο, στις ήδη υπάρχουσες αθλητικές υποδομές της περιοχής, σε αυτές που μπορεί να αναπτυχθούν όπως το Σκοπευτήριο στο Ριζόμυλο, το Ιστιοπλοϊκό και Κωπηλατικό Κέντρο στην περιοχή της Καρλάς και της δυνατότητας να αποτελέσει κέντρο διοργάνωσης διεθνών αθλητικών δραστηριοτήτων, να προσελκύει αθλητικό τουρισμό, να αποτελεί κέντρο προετοιμασίας συλλόγων κλπ για χειμερινά πρωταθλήματα κλπ, να αποτελεί πόλο οικονομικής και πολιτιστικής ανάπτυξης.

iii.        Από το άρθρο 6 απουσιάζει επίσης η αναφορά ως συγκριτικού πλεονεκτήματος της περιοχής, το πολιτικό αεροδρόμιο της Ν. Αγχιάλου.  Ο Κρατικός Αερολιμένας Νέας Αγχιάλου άρχισε την λειτουργία του το 1991. Βρίσκεται 26 χμ. μακριά από τη πόλη του Βόλου και είναι εύκολα προσβάσιμος από τον αυτοκινητόδρομο E75. Το αεροδρόμιο έχει εξυπηρετήσει στο παρελθόν την αεροπορική σύνδεση Βόλου-Αθήνας καθώς και πτήσεις τσάρτερ από πολλά μέρη της Ευρώπης. Η ολοκλήρωση του νέου αεροσταθμού 9.000 τ.μ., αναμένεται να δώσει διαφορετική ώθηση στη ανάπτυξη του αερολιμένα. Ήδη η Air Berlin πραγματοποιεί πτήσεις με προορισμό τη Νυρεμβέργη, το Βερολίνο, το Ντίσελντορφ και το Αμβούργο καθώς και η RyainAir σε πολλά σημεία της Ευρώπης.
Εκτός των τακτικών δρομολογίων ο αερολιμένας συνεχίζει να φιλοξενεί αρκετές πτήσειςτσάρτερ[15].
Το Αεροδρόμιο Ν. Αγχιάλου καθιερώθηκε ως το μοναδικό αεροδρόμιο της Κεντρικής Ελλάδος. Θα πρέπει να γίνει αναφορά στην ολοκλήρωση των οδικών και σιδηροδρομικών προσβάσεων. Ειδικότερα :
-          σύνδεση του αεροδρομίου με το Βόλο από την πλευρά της Ν. Αγχιάλου σύμφωνα με την εγκεκριμένη μελέτη
-          σύνδεση της Ε65 από τους ανισόπεδους κόμβους Σοφάδων και Ξυνιάδας Δομοκού με τον Αλμυρό ώστε να μπορεί εξυπηρετηθεί με άμεση σύνδεση η ΠΕ Καρδίτσας, η νότια περιοχή της ΠΕ Λάρισας (περιοχή Φαρσάλων)  και περιοχές Φθιώτιδας και Καρπενησίου με το αεροδρόμιο
-          σιδηροδρομική σύνδεση του αεροδρομίου από σταθμό Βελεστίνου και τον προαστιακό Βόλου – Λάρισας, σύμφωνα με την εγκεκριμένη μελέτη ΟΣΕ

Πρόταση : Η πρόσθεση και άλλης παραγράφου με ειδική αναφορά στο Αεροδρόμιο της Ν. Αγχιάλου και ειδικά στην ανάπτυξη που μπορεί να προσφέρει στον τομέα του τουρισμού καθώς και στην ολοκλήρωση των οδικών και σιδηροδρομικών προσβάσεων αυτού.

iv.        Στο αρ. 6 στην παρ. 7 «Μεταποιητική Δραστηριότητα» πραγματοποιούνται αντιφατικές αναφορές. Συγκεκριμένα γίνεται λόγος «Η εξέλιξή της σε πραγματικό συγκριτικό πλεονέκτημα απαιτεί τη διασφάλιση της περιβαλλοντικής προστασίας της περιοχής Ρ.Σ.Β., η οποία υποφέρει από εκπομπές αερίων ρύπων και από συνολική περιβαλλοντική υποβάθμιση στις περιοχές όπου ασκείται η μεταποιητική δραστηριότητα.»
και από την άλλη
«Η αναγνώριση της νομιμότητας της υπάρχουσας κατάστασης, όσον αφορά στις δύο εκτός σχεδίου βιομηχανικές συγκεντρώσεις με θαλάσσιο μέτωπο, στηρίζεται θεσμικά στο άρθρο 5 του Ειδικού Πλαισίου για τη Βιομηχανία,  οι σχετικές διατάξεις του οποίου εξαιρούν από την υποχρεωτική μετεγκατάσταση τις μεγάλες μονάδες με λιμενικές εγκαταστάσεις. Η ρύθμιση για την περιοχή Ρ.Σ.Β. υποστηρίζεται από το γεγονός ότι διαθέτει εξειδίκευση στους παραγωγικούς τομείς των συγκεκριμένων μονάδων (μεταλλεύματα, τσιμέντο και αλευρόμυλοι), οι οποίες συγχρόνως απορροφούν ιδιαίτερα σημαντικό αριθμό θέσεων απασχόλησης»
Επίσης στο αρ. 19 παρ. 4 περ. ε αναφέρεται «οι εκτός σχεδίου άτυπες βιομηχανικές περιοχές και οι λιμενικές τους εγκαταστάσεις (συνοπτικά ΑΓΕΤ και SOVEL) παραμένουν στη θέση τους, όπως προβλέπεται από το άρθρο 5 του Ειδικού Πλαισίου για τη Βιομηχανία. Ανατίθενται Ειδικές Μελέτες, με στόχο  την ορθολογική οργάνωση και την εξυγίανση  των χώρων, την περιβαλλοντική και αισθητική αναβάθμιση.  Στην ‘νέα’ λιμενική ζώνη του Αλμυρού προβλέπεται κατάλληλες θέσεις για την δραστηριότητα μεταφόρτωσης του σκράπ, η οποία σήμερα ασκείται στο Κεντρικό Λιμάνι και  για την μετεγκατάσταση των δεξαμενών Μαμιδάκη».
-           Πέραν της πρόβλεψης ή όχι του Ειδικού Πλαισίου για την Βιομηχανία για την δυνατότητας διατήρησης των εγκαταστάσεων της ΑΓΕΤ  στο συγκεκριμένο σημείο, αλλά και την αντικειμενική αδυναμία μεταφοράς αυτών,  ειδικά αυτή τη χρονική στιγμή στην παρούσα οικονομική συγκυρία, θεωρείται παράλειψη η απουσία αναφοράς στις περιβαλλοντικές επιπτώσεις στην περιοχή και την αυξημένη υποχρέωση τήρησης αυστηρότατων περιβαλλοντικών όρων για την αντιμετώπιση περιβαλλοντικών ζητημάτων.
            Εξάλλου το αρ. 3 του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τη Βιομηχανία, που το ίδιο το Ρ.Σ.Β. επικαλείται, κάνει αναφορά για « Προώθηση της ενσωμάτωσης της περιβαλλοντικής συνιστώσας στη χωρική διάρθρωση της δραστηριότητας, κυρίως με την προαγωγή οργανωμένων μορφών χωροθέτησης της βιομηχανίας. - Καλύτερο συντονισμό του συνόλου των πολιτικών που έχουν (και) χωρική διάσταση και αφορούν τη βιομηχανία.»

-     Η πρόβλεψη που είναι τελείως αντιφατική είναι η διατήρηση των εγκαταστάσεων υγρών καυσίμων (πρωην BP) και νυν ΕΛΙΝΟΙΛ στο συγκεκριμένο σημείο.
            Το Ρ.Σ.Β. επικαλείται το αρ. 5 του Ειδικού Πλαισίου για τη Βιομηχανία.      Ωστόσο σε άλλο σημείο (αρ.16 παρ. 4 περ. γ) του σχεδίου Π.Δ. για ανάλογες εγκαταστάσεις δεξαμενών υγρών καυσίμων, με λιμενικές εγκαταστάσεις και συγκεκριμένα γι’ αυτές της εταιρείας Μαμιδάκη, προτείνει την μετεγκατάσταση των χερσαίων και λιμενικών εγκαταστάσεων από τη Χρυσή Ακτή Παναγιάς, προς τον βιομηχανικό πόλο στον Αλμυρό
            Επίσης το αρ. 5 της ΚΥΑ  11508/2009 «ΕΓΚΡΙΣΗ ΕΙΔΙΚΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΕΙΦΟΡΟΥ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ ΑΥΤΟΥ» προβλέπει για τις Μονάδες της Οδηγίας Σεβέζο ΙΙ (όπως εν προκειμένω οι εγκαταστάσεις αποθήκευσης υγρών καυσίμων), ότι «η χωροθέτηση μονάδων που εμπίπτουν στην εφαρμογή της Οδηγίας Σεβέζο ΙΙ επιτρέπεται σε περιοχές που έχουν καθοριστεί για το σκοπό αυτό από τον χωροταξικό ή τον πολεοδομικό σχεδιασμό». Λαμβανομένου υπόψη ότι η συγκεκριμένη περιοχή δεν έχει καθοριστεί για τέτοιο σκοπό από τον χωροταξικό σχεδιασμό, οι εγκαταστάσεις αυτές, ειδικά των δεξαμενών υγρών καυσίμων, πρέπει να μετεγκατασταθούν σε άλλο σημείο[16], μακριά από κατοικημένες περιοχές.
            Σε κάθε περίπτωση για τον Παγασητικό Κόλπο, εντός του οποίου επαναλειτουργούν οι εν λόγω εγκαταστάσεις, υπάρχει νομολογιακό προηγούμενο από το Συμβούλιο της Επικρατείας με απόφαση του οποίου,  αποτράπηκε η λειτουργία εγκαταστάσεων αποθήκευσης υγρών καυσίμων στην περιοχή Τσιγκέλι Αλμυρού, δηλαδή ακριβώς στην απέναντι πλευρά του Κόλπου, από το σημείο στο οποίο ήδη λειτουργούν οι εγκαταστάσεις της ΕΛΙΝΟΙΛ Α.Ε. Ειδικότερα με την  ΣτΕ 5235/1996  κρίθηκε ότι  «ο Παγασητικός κόλπος εμφανίζει ήδη σοβαράν ρύπανσιν, η οποία όχι μόνον δεν επιδέχεται περαιτέρω επιδείνωσιν, αλλ` αντιθέτως δέον ο κόλπος ούτος να εξυγιανθή

Πρόταση :  Να επισημανθεί η ανάγκη μετεγκατάστασης των δεξαμενών υγρών καυσίμων  της (πρώην) BP[17] και νυν ΕΛΙΝΟΙΛ εκτός Παγασητικού Κόλπου

v.         Από το αρ. 6 παρ. 4 «φυσικοί και ιστορικοί πολιτιστικοί πόροι έχει απαλειφθεί παράγραφος που, ωστόσο συμπεριλαμβανόταν σε παλαιότερο σχέδιο Π.Δ., και η οποία αναφερόταν στη δημιουργία Κέντρου Περιβαλλοντικής Πληροφόρησης»
Πρόταση : Να προστεθεί παράγραφος η οποία να αναφέρει «προχωρεί στη δημιουργία Κέντρου Περιβαλλοντικής Πληροφόρησης, αντικείμενο του οποίου είναι η προώθηση ειδικών δράσεων, για την προβολή, την οργάνωση, τη δημιουργία ψηφιακού και συμβατικού πληροφοριακού υλικού και την παρακολούθηση της λειτουργίας των ενιαίων δικτύων

vi.    Στο αρ. 6 στην παρ. 5 για την τουριστική ανάπτυξη, γίνεται περιορισμένη αναφορά στην ήπια τουριστική ανάπτυξη της περιοχής, ως συγκριτικό πλεονέκτημα της περιοχής.
Το ΤΕΕ επισημαίνει ότι «στα θέματα του τουρισμού οι απόψεις είναι τελείως ασαφείς για το που πρέπει να στραφούμε στον ποιοτικό ή ποσοτικό τουρισμό, τι εννοεί με την αναβάθμιση ξενοδοχειακής υποδομής (νέες μονάδες ή όχι και που;)»
Επισημαίνουμε ωστόσο ότι στην περιοχή του Ρ.Σ.Β. και συγκεκριμένα στην περιοχή της Ν. Αγχιάλου υπάρχουν μεγάλες εκτάσεις, στις οποίες μπορεί να αναπτυχθεί πιο μαζικός και «κλασσικός» τουρισμός με την ανάπτυξη μεγάλων τουριστικών εγκαταστάσεων, οι οποίες δεν θίγουν το περιβάλλον και τη φυσιογνωμία της περιοχής του Ρ.Σ.Β., αντιθέτως χωροθετούνται ανάμεσα σε δύο βασικούς κεντρικούς άξονες  όπως το Λιμάνι του Βόλου και το Πολιτικό Αεροδρόμιο.
Πρόταση : -  Να προστεθεί η δυνατότητα ανάπτυξης πολλών και διαφορετικών ειδών τουρισμού στην περιοχή, όπως τουρισμός κρουαζιέρας, συνεδριακός τουρισμός,  θρησκευτικός τουρισμός, αθλητικός τουρισμός, φυσιολατρικός τουρισμός, αρχαιολογικός τουρισμός, σπηλαιολογικός τουρισμός, οικοτουρισμός, αγροτουρισμός, πολιτιστικός τουρισμός, θαλάσσιος τουρισμός και η ανάγκη τόνωσης των μορφών αυτών.
-                      Να προστεθεί στο άρθρο 6 παρ. 5 καθώς και στο άρθρο 19 παρ. 3 η δυνατότητα ανάπτυξης μεγαλύτερων τουριστικών εγκαταστάσεων «κλασσικού» τουρισμού στην περιοχή της Ν. Αγχιάλου
-                      Να προστεθεί στο άρθρο 6 παρ. 5 καθώς και στο 19 παρ. 3 η ανάγκη προώθησης και  χωροθέτησης μαρίνας.

vii.  Στο άρθρο 6 στην παρ. 3β αναφέρεται «η περαιτέρω τόνωση και ανάδειξη του συγκριτικού πλεονεκτήματος επιτυγχάνεται χωρικά με την ανάπτυξη, σε κτίρια και εγκαταστάσεις, του Πανεπιστημίου και των Ερευνητικών Κέντρων προς την κατεύθυνση : ……της θεσμικής διευκόλυνσης του Πανεπιστημίου για την απόκτηση συμπληρωματικών εκτάσεων, πέραν από αυτές που ήδη διαθέτει, στο Βελεστίνο…….καθώς επίσης και για την ενδεχόμενη εγκατάσταση εκεί μεγάλου Πανεπιστημιακού Συνεδριακού Κέντρου, που θα υποστηρίζει επίσης και τις Πανεπιστημιακές Σχολές και Τμήματα της Λάρισας.»

Το ΤΕΕ έχει επισημάνει για την πρόταση αυτή : «είναι λάθος η πρόταση για Συνεδριακό Κέντρο του Πανεπιστημίου στο Βελεστίνο. Το Συνεδριακό Κέντρο, αν χρειάζεται στο Πανεπιστήμιο, για να έχει ζωή πρέπει να γίνει στην έδρα του, ώστε να σηματοδοτεί και τη σύζευξη Πανεπιστημίου – Πόλης»

Πρόταση : Να αποκλειστεί η χωροθέτηση του Συνεδριακού Κέντρου στο Βελεστίνο και να προωθηθεί η δημιουργία  του στο πολεοδομικό συγκρότημα του Βόλου.

3.         Άρθρο 12. Επιθυμητά Μεγέθη για την ισόρροπη και βιώσιμη χωρική ανάπτυξη.  
i.          Στην παρ. 2 αναφέρεται ότι «Το 2021 ο πληθυσμός της περιοχής Ρ.Σ.Β. θα ανέρχεται σε 215.000 κατοίκους, έναντι των 165.976 κατοίκων, το 2011, δηλαδή θα υπάρχει συνολικό ποσοστό αύξησης του πληθυσμού στην εικοσαετία της τάξης του 30%......οι ρυθμοί μεταβολής του πληθυσμού στο μέλλον αναμένονται αντιστρόφως ανάλογοι του σημερινού πληθυσμιακού μεγέθους της κάθε ενότητας με αντιστροφή των τάσεων που έχουν παρατηρηθεί τις τελευταίες δεκαετίες.»
Ωστόσο οι εκτιμήσεις αυτές προέρχονται με βάση την απογραφή του πληθυσμού του 2001, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη τα πραγματικά μεγέθη του πληθυσμού. Είναι γνωστό ότι ο Βόλος συγκεντρώνει ένα υψηλό ποσοστό μονίμων κατοίκων από γειτονικές θεσσαλικές πόλεις (Καρδίτσα, Τρίκαλα), οι οποίοι ωστόσο για συναισθηματικούς και ιστορικούς, κυρίως λόγους, επιλέγουν σε κάθε απογραφή να απογράφονται στους τόπους καταγωγής τους. Η παράβλεψη της αντικειμενικής αυτής πραγματικότητας, οδηγεί σε λανθασμένες εκτιμήσεις τις προβλέψεις του Ρ.Σ.Β., ειδικά για την επέκταση των οικιστικών περιοχών.
Επισημαίνουμε επίσης την παρατήρηση του ΤΕΕ ότι «δεν περιγράφεται η μεθοδολογία που ακολουθείται (παράρτημα ή παραπομπή σε σχετική βιβλιογραφία) για τις προβλέψεις του πληθυσμού και των άλλων μεγεθών στα τρία εναλλακτικά σενάρια.

4.         Άρθρο 13. Πολιτική Γης

i.          Στο αρ. 13 προσδιορίζεται ο σκοπός της πολιτικής γης που ορίζει το Ρ.Σ. και δεν είναι άλλος από τον σταδιακό δραστικό περιορισμό έως και την κατάργηση της εκτός σχεδίου δόμησης, σύμφωνα με τις επιταγές του Γενικού και Περιφερειακού Περιφερειακού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού.
Έτσι στην παρ. 2 ορίζεται :  «Το σύνολο των χρήσεων γης που συνεπάγονται δόμηση συγκεντρώνεται στις περιοχές των πόλων και των ζωνών ανάπτυξης ανά κατηγορία δραστηριότητας (α’ και β’ κατοικία, υπηρεσίες / εμπόριο, τουρισμός, βιομηχανία / βιοτεχνία, κ.ά.). Ειδικότερα, για τον καθορισμό και την επέκταση των χρήσεων Α’ και Β’ κατοικίας, σύμφωνα και με τις επιταγές του Γενικού Πλαισίου και τηρείται η αρχή της συμπαγούς πόλης, με την έννοια ότι πριν από κάθε τέτοια πρωτοβουλία θα ελέγχεται η πληρότητα των υφιστάμενων θεσμοθετημένων υποδοχέων και θα αιτιολογείται με επάρκεια η αναγκαιότητα για δημιουργία νέων. 3. Επιδιώκεται η συγκέντρωση και η συνύπαρξη των χρήσεων γης που είναι συμβατές μεταξύ τους, με στόχο την ορθολογικότερη οργάνωση τους, αλλά και την αποτροπή της γειτνίασης χρήσεων γης που είναι αμοιβαία οχλούσες. 4. Ειδικά, για την κρίσιμη περιαστική ζώνη της ενότητας Βόλου-Νέας Ιωνίας, η τήρηση της αρχής της συμπαγούς πόλης νοείται ως απαρέγκλιτη επιταγή και επιβάλλονται πολεοδομικοί όροι, ώστε η οδική παράκαμψη του Βόλου, από τις Νέες Παγασές έως και τα Κάτω Λεχώνια, να ορίζεται –εκτός ειδικά περιορισμένων και απόλυτα αιτιολογημένων εξαιρέσεων,– ως εξωτερικό όριο ανάπτυξης των παντός είδους χρήσεων με αστικό χαρακτήρα. ….»

Παρατηρήσεις
α.         Όπως ήδη έχει επισημανθεί με την υπ’ αρ. 189/2009 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Βόλου, η έννοια της συμπαγούς πόλης δεν είναι σαφώς προσδιορισμένη και αναλυμένη, ενώ έρχεται σε αντίφαση και με τις προτάσεις για μείωση του συντελεστή δόμησης.
β.         Σε κάθε περίπτωση εφόσον υιοθετείται η αρχή της συμπαγούς πόλης[18], η καθιέρωση της οδικής παράκαμψης Βόλου από Ν. Παγασαί έως Κ. Λεχώνια, ως εξωτερικό όριο των παντός είδους χρήσεων με αστικό χαρακτήρα είναι αυθαίρετη. Η πρόβλεψη μείωσης συντελεστή δόμησης είναι στη σωστή κατεύθυνση, έρχεται όμως σε αντίφαση με την αρχή της συμπαγούς πόλης και κυρίως με το εξωτερικό όριο που το σχέδιο Π.Δ. θέτει στο αρ. 13 παρ.4. Το ΤΕΕ[19] επισημαίνει ότι «είναι αυθαίρετη η θέση να ορισθεί η οδική παράκαμψη του πολεοδομικού συγκροτήματος Βόλου ως το απώτατο όριο για χρήσεις αστικού χαρακτήρα»
γ.          Η απαγόρευση κάθε είδους αστικών χρήσεων πάνω από το εξωτερικό όριο, έρχεται σε αντίθεση εκτός των άλλων και με το Π.Δ. του 1986 για την καθιέρωση των ΖΟΕ, οι οποίες επιτρέπουν αστικές χρήσεις, όπως  π.χ. κοινωφελείς εγκαταστάσεις (ΖΟΕ 3β)
δ.         Η περιφερειακή οδός, θεσμοθετήθηκε για πρώτη φορά, με το ισχύον ΓΠΣ (ΦΕΚ.718/δ/31-7-1987) το οποίο άρχισε να μελετάται, τουλάχιστον από το έτος 1985. Η πολεοδομική κατάσταση του πολεοδομικού συγκροτήματος Βόλου, εσωτερικά του περιφερειακού δακτυλίου, κατά το έτος 1985, ήταν με τα εγκεκριμένα ρυμοτομικά σχέδια Βόλου του 1930 (ΦΕΚ.102/7-4-1930), τις επεκτάσεις Βόλου του 1956 (ΦΕΚ.144/23-6-1956), τον οικισμό Δημοσίων Υπαλλήλων – Σωρός (ΠΔ της 31-5-1976), το ρυμοτομικό σχέδιο του Δήμου Ν. Ιωνίας (ΦΕΚ.144/23-6-1956), το ρυμοτομικό σχέδιο της Αγριάς (πριν την αναθεώρηση και επέκταση του έτους 1990), τον οικοδομικό συνεταιρισμό «Αστέρια» (ΦΕΚ.296/α/1951), καθώς και τους οικισμούς του Μαράθου, Κριθαριάς, Αγ. Γεωργίου – Κυνηγών.
Έκτοτε όμως, αυτή η εσωτερική κατάσταση έχει ανατραπεί. ¨Έχουν εγκριθεί πλήθος ρυμοτομικών σχεδίων, και συγκεκριμένα : Βορ. Συνοικίες – Κάραγατς (ΦΕΚ.275/δ/1987 και ΦΕΚ.1228 και 1229/δ/1993), Νεάπολη Αγ. Ανάργυροι (ΦΕΚ.54/δ/1987), Αιβαλιώτικα (ΦΕΚ.719/δ/1986), Ν. Παγασές (ΦΕΚ.77/δ/1988 και ΦΕΚ.513/δ/1990), Ν.Ιωνία, Αγ.Νεκτάριος, Αγ.Βαρβάρα, κλπ. (ΦΕΚ.932/δ/1986, ΦΕΚ.377/δ/1986, ΦΕΚ.1002/δ/1994, ΦΕΚ.1005/δ/1994, ΦΕΚ.647/δ/2004.) με αποτέλεσμα, να έχει διπλασιαστεί σχεδόν η έκταση με εγκεκριμένα ρυμοτομικά σχέδια, εσωτερικά του δακτυλίου. Οι μόνες αδόμητες εκτάσεις που απέμειναν , εσωτερικά του δακτυλίου, είναι ο λόφος της Γορίτσας (μαζί με τις εγκαταστάσεις της ΑΓΕΤ και της ΒΡ), ο αρχαιολογικός χώρος στα Πευκάκια, στην Αρχαία Δημητριάδα και στον Προφ. Ηλία, ο ορεινός όγκος του Σωρού (οι οποίες δεν μπορούν να γίνουν οικιστικές, λόγω των περιορισμών που έχουν από αρχαιολογία και δασαρχείο), εκτός από την περιοχή, κάτω από την Αγ. Παρασκευή, η οποία ήδη προτείνεται από τους μελετητές στο ΓΠΣ, καθώς και την περιοχή Σαμπάναγα.
Είναι σαφές, ότι η συμπαγής πόλη, έχει φτάσει στα όρια του κορεσμού, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να εκτονώσει τις οικιστικές ανάγκες που δημιουργούνται.
Αντίθετα, η καταστρατήγηση της συμπαγούς πόλης, στα όρια του περιφερειακού δακτυλίου, έχει κατευθυνθεί από το ίδιο το ΓΠΣ, από το έτος 1985 και μετά. Ένα πλήθος μελετών (Επιχείρηση Πολεοδομική Ανασυγκρότηση – ΕΠΑ) έχουν συνταχθεί, εκτός του περιφερειακού δακτυλίου, από τις οποίες άλλες έχουν εγκριθεί (Αγ.Παρασκευή –ΦΕΚ.109/δ/1999, Αγ.Νεκτάριος-Αγ.Βαρβάρα-ΦΕΚ.341/δ/1999) και άλλες εκκρεμούν (Αγ.Γεώργιος Μπαξέδων, Σαμπάναγας, κ.α.). Οι οικισμοί του Αγ. Γεωργίου και Αγ. Παρασκευής, ενώνονται με τους υπάρχοντες οικισμούς Αγ.Ονουφρίου, Ανω Βόλου, Ανακασιάς, Αλλης Μεριάς, οι οποίοι έχουν ενταχθεί στον νέο Καλλικρατικό Δήμο Βόλου, με αποτέλεσμα, ο περιφερειακός δακτύλιος, να μην έχει την έννοια του περιφερειακού, αλλά του συλλεκτήριου, για να αποτρέπει από την πόλη την διαμπερή κυκλοφορία (βαρέα οχήματα, κατευθύνσεις προς Ανατολικό και Νότιο Πήλιο), σκοπός για τον οποίο έχει μελετηθεί.
Συνεπώς, η συμπαγής πόλη, δεν μπορεί να οριοθετείται από τον περιφερειακό δακτύλιο, αλλά από τα φυσικά όρια του ανάγλυφου, που περιβάλλουν το πολεοδομικό συγκρότημα του Βόλου.

i.                    Στην παρ. 5 ορίζεται:  «Στον υπόλοιπο χώρο επιβάλλονται μέτρα για αναστροφή των σημερινών τάσεων. Κατά προτεραιότητα, κατά μήκος των αξόνων του πρωτεύοντος εθνικού οδικού δικτύου, ασκείται πολιτική χωρικά συγκεντρωτικών πολεοδομικών μηχανισμών, με εργαλεία:
-           τη χωροθέτηση των απαιτούμενων υποδομών και δραστηριοτήτων, λαμβάνοντας υπόψη τους σημερινούς και τους μελλοντικούς οδικούς κόμβους,
-           την απαγόρευση της εκτός σχεδίου δόμησης, στον υπόλοιπο χώρο και σε απόσταση 250,0 μ. ένθεν και ένθεν του κεντρικού άξονα των μεγάλων υπεραστικών αρτηριών, για τα τμήματα τους που εμπίπτουν εντός της περιοχής του Ρ.Σ.β., όπως αυτά σημειώνεται στους δύο χάρτες που συνοδεύει το παρόν. Ειδικότερα την απαγόρευση της εκτός σχεδίου πόλεως και εκτός ορίων οικισμών δόμηση σε απόσταση 250 μέτρων κατά μήκος : (1) του αυτοκινητόδρομου Αθηνών – Θεσσαλονίκης, (2) της Π.Ε.Ο. Βόλου – Βελεστίνου _ Λάρισας, (3) της οδού Σούρπης – Αλμυρού – Μικροθηβών – Ν. Αγχιάλου- Βόλου, (4) της οδού Βελεστίνου – Μικροθηβών μέχρι τον κόμβο με τον αυτοκινητόδρομο Αθηνών – Θεσσαλονίκης και (5) της οδού Ν. Αχιάλου – Αεροδρομίου»  (Βλ. χάρτη 2)

Η απαγόρευση δόμησης, σε απόσταση 250μ. ένθεν και ένθεν του άξονα των μεγάλων υπεραστικών αρτηριών, έρχεται σε αντίθεση με την ήδη υφιστάμενη νομοθεσία. Συγκεκριμένα :
Κατ’ αρχάς έρχεται σε αντίθεση με την πολεοδομική νομοθεσία και συγκεκριμένα το ΠΔ.347/25-8/2-9-1993, που ρυθμίζει τις αποστάσεις δόμησης, (εκτός σχεδίου) από τον άξονα και το όριο απαλλοτρίωσης, των εθνικών, επαρχιακών, δημοτικών αρτηριών, η οποία είναι ικανή για την ασφάλεια των οικοδομών, της υπεραστικής συγκοινωνίας, αλλά και προβλέπει πιθανές επί πλέον απαλλοτριώσεις. Συνεπώς η οποιαδήποτε αύξηση των περιορισμών, είναι περιττή. 
Περαιτέρω έρχεται σε αντίθεση με το αρ.56 του Ν.2637/1998, περί «γης υψηλής παραγωγικότητας», όπου αναφέρεται στην παρ.2 «…Με κοινή απόφαση των Υπουργών Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων `Εργων και Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, που εκδίδεται ύστερα από εισήγηση των Διευθύνσεων Αγροτικής Ανάπτυξης των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων, καθορίζονται τα γεωγραφικά όρια της αγροτικής γης υψηλής παραγωγικότητας, στην οποία δεν περιλαμβάνεται εκείνη η γη που κείται εκατέρωθεν του άξονα εθνικών οδών και σε βάθος μέχρι εξακοσίων μέτρων.»
Δεν μπορεί η βασική νομοθεσία , να εξαιρεί του επώδυνου μέτρου της γης υψηλής παραγωγικότητας, και το ΡΣΒ να άρει κι’ αυτή την εξαίρεση.

Πρόταση : Να μην ισχύσει η συγκεκριμένη κατεύθυνση του άρθρου 13 παρ. 5 και της απαγόρευσης δόμησης 250 ένθεν και ένθεν οδικών αξόνων, παρά μόνο για τον αυτοκινητόδρομο  Αθηνών – Θεσσαλονίκης

ii.                  Στην παρ. 6 αναφέρεται : « Κατά προτεραιότητα ασκείται πολιτική χωρικά συγκεντρωτικών πολεοδομικών μηχανισμών, στην περιοχή της Ζώνης Οικιστικού Ελέγχου (ΖΟΕ) του ΠΣ Βόλου, η οποία διευρύνεται ώστε να συμπεριλάβει τις διοικητικές περιοχές των Δημοτικών Διαμερισμάτων Άνω και Κ. Λεχωνίων του Καποδιστριακού τ. Δήμου Αρτέμιδος. Ειδικότερα στην παραπάνω περιοχή προβλέπεται :
-           λεπτομερής ανασχεδιασμός του συνόλου της έκτασης, της διευρυμένης, όπως παραπάνω ΖΟΕ, με βασική επιδίωξη τη συγκέντρωση, των συμβατών μεταξύ τους χρήσεων, το σχεδιασμό αντίστοιχων κατάλληλων υποδοχέων και τη σταδιακή κατάργηση της εκτός σχεδίου δόμησης.
-   Μεταβατικά και, έως ότου θεσμοθετηθεί ο λεπτομερής σχεδιασμός, με το παρόν Δ/γμα επιβάλλεται στην διευρυμένη – περιοχή της ΖΟΕ κατώτερο όριο κατάτμησης των γηπέδων ίσο με 15,0 στρ. ενώ το όριο αρτιότητας για όλες τις χρήσεις, πλην της χρήσης κατοικία ορίζεται ίσο με 15 στρέμματα. Για τη χρήση κατοικίας η ελάχιστη αρτιότητα γηπέδου ορίζεται ίση με 8 στρέμματα…..7. Οι ίδιοι περιορισμοί…….επιβάλλονται μεταβατικά και μέχρι τη θεσμοθέτηση λεπτομερούς σχεδιασμού, βάσει μελετών του υποκείμενου επιπέδου (ΓΠΣ ή ΣΧΟΟΑΠ) στις παρακάτω ζώνες : …….σε ζώνη η οποία οριοθετείται 500,0μ. βόρεια από την προβλεπόμενη από την εγκεκριμένη πολεοδομική μελέτη του 1985 – οδική παράκαμψη της Ν. Αγχιάλου»  (Βλ. χάρτη 2)

Ορθά το ΤΕΕ αναφέρει, ότι δεν λαμβάνεται υπόψη η διαφοροποίηση της φυσικής τοπογραφίας της ευρύτερης περιοχής και δεν είναι αποδεκτό να τιμωρούνται  οι κάτοικοι για την αργοπορία της πολιτείας να εντάξει περιοχές στο σχέδιο πόλης και να τις πολεοδομήσει. «Η αυθαίρετη κατάργηση της εκτός σχεδίου δόμησης σε περιοχές της πόλης χωρίς ταυτόχρονη ένταξη τους στο Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο και την πολεοδόμηση τους θα πιέσει ασφύκτικα τοκέντρο της πόλης που ήδη είναι επιβαρυμένο»[20]
Είναι σαφές ότι η χρήση της αγροτικής καλλιέργειας, έτσι όπως αυτή εκφράζεται με τον χαρακτηρισμό της ΖΟΕ 3δ, έχει εν τοις πράγμασι (de facto) καταργηθεί, καθώς δεν υφίσταται το κοινωνικό, οικονομικό υπόβαθρο που την είχε δημιουργήσει το 1986. Πλέον πρόκειται για μια περιοχή περιαστική, με συνήθη χρήση των αγροτεμαχίων για κατασκευή κατοικίας ή μη οχλούσες βιοτεχνικές δραστηριότητες και παραγωγικά εργαστήρια και πάντως όχι για γεωργική εκμετάλλευση.
Η μεταβατική επιβολή του κατώτατου ορίου κατάτμησης και αρτιότητας σε 15στρ. και της κατοικίας σε 8στρ. σε όλη την περιοχή των ισχυουσών Ζ.Ο.Ε., καθώς και σε ζώνη 500μ. από την Ν. Αγχίαλο και του παραλιακού μετώπου, θεωρείται υπερβολική, σε σχέση με την υφιστάμενη κατάτμηση της περιοχής, αλλά και είναι δυσμενέστερη των περιορισμών της NATURA , αλλά και της πρότασης του υπό μελέτη ΓΠΣ. 

Πρόταση :
 -          Προτείνουμε το όριο κατάτμησης σε 8 στρ., το όριο αρτιότητας, πλην κατοικίας, σε 8 στρ. και για κατοικία 4στρ.
-           Την αλλαγή χρήσης με τροποποίηση της υφιστάμενης ΖΟΕ 3δ, όπως αυτή αποτυπώνεται στο συνημμένο χάρτη αρ. 3 με πρόβλεψη για χρήσεις πολιτιστικών δραστηριοτήτων, τουριστικών εγκαταστάσεων, χρήσεις υγείας, χρήσεις εκπαίδευσης, χώρων αναψυχής, εμπορικών δραστηριοτήτων, εργαστήρια – βιοτεχνίες χαμηλής όχλησης.
-           Την αλλαγή χρήσης με τροποποίηση της υφιστάμενης ΖΟΕ 3δ, στην Αγριά όπως αυτή αποτυπώνεται στο συνημμένο χάρτη αρ. 4, με πρόβλεψη για χρήσεις εργαστηρίων χαμηλής όχλησης (παραδοσιακά επαγγέλματα), τουριστικές χρήσεις.
-           Την αλλαγή χρήσης με τροποποίηση της υφιστάμενης ΖΟΕ 3γ στο Ν. Δελτά Ν. Ιωνίας σε χρήσεις χαμηλής όχλησης
-           Την αλλαγή χρήσης με τροποποίηση της υφιστάμενης ΖΟΕ 1γ, στο Σωρό για χρήσεις τουρισμού, αναψυχής χαμηλής όχλησης και ήπιας μορφής και κοινωφελών εγκαταστάσεων

iii.                            Δεν μπορεί να μην αναφερθούμε στη σωστή κατεύθυνση της παρ. 8 και της οριοθέτησης των συνεκτικών τμημάτων των 18 κηρυγμένων παραδοσιακών   οικισμών του Πηλίου, που εμπίπτουν στο Ρ.ΣΒ.. Στα τμήματα αυτά επιβάλλονται αυστηρότερες ρύθμισες στους όρους και περιορισμούς στη χρήση γης, στον συντελεστή εκμετάλλευσης και τους όρους και περιορισμούς στη δόμηση.  Επισημαίνουμε επίσης και την ανάλογη ρύθμιση στο αρ. 18 παρ. 6 όπου αναφέρεται για τους παραδοσιακούς οικισμούς ότι «απαιτείται η διατύπωση νέων όρων και περιορισμών δόμησης, λαμβάνοντας υπόψη τα υπάρχοντα ιδιαίτερα σημαντικά στοιχεία συνοδείας των κτιριακών αποθεμάτων και του φυσικού περιβάλλοντος. Το χωρικό σύνολο προσφέρεται για τη συνδυασμένη ανάδειξη του ενιαίου φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος»

iv.                            Στην παρ. 9 αναφέρεται : «Συμπληρωματικά στις ζώνες προστασίας της φύσης NATURA 2000, καθώς και στις  Ζώνες Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ) του Ν. 3937/2011 που εμπίπτουν στην περιοχή του ΡΣΒ, ορίζονται με το παρόν Δ/γμα επιπλέον των περιορισμών που προβλέπονται από τις διατάξεις του Ν. 3937/2011[21], οι ακόλουθοι συμπληρωματικοί όροι για τα κατά κανόνα ή κατά παρέκκλιση άρτια γήπεδα :
- επιτρεπόμενη χρήση γης : Κατοικία
- μέγιστη συνολική δόμηση γηπέδου  : 120 τ.μ.
- η φυσική κλίση του εδάφους στο τμήμα του γηπέδου στο οποίο τοποθετείται το κτίσμα δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει απο 35%
- Μέγιστο επιτρεπόμενο ύψος : 7,5 μ. σε οριζόντια προβολή, από οποιοδήποτε σημείο του φυσικού ή του διαμορφωμένου εδάφους, για κάθε όψη του κτιρίου.» (βλ. χάρτη 5)

5.  Άρθρο 16 Χωρικές Πολιτικές στους άξονες ανάπτυξης

Στο άρθρο 16 γίνεται αναφορά στους οδικούς άξονες και επιμένει στην παρ 1 περ β στον περιφερειακό και την έξοδο της Αγίας Παρασκευής που είναι ξεπερασμένη. Αντίθετα υπάρχει ανάγκη παράκαμψης των οικισμών του άξονα Βόλου Πορταριά σύμφωνα με προκαταρτική μελέτη της ΝΑΜ. Υπάρχει ανάγκη επίσης σύνδεσης του χιονοδρομικού κέντρου και από την πλευρά των Λεχωνίων μέσω Αγριάς Δράκειας και Αγίου Λαυρεντίου - Δράκειας

6.         Άρθρο 17  Χωρικές πολιτικές στους πόλους ανάπτυξης

i.                    Στην παρ. 1περ. γ προβλέπεται «η ολοκλήρωση διαδικασιών απελευθέρωσης της έκτασης που καταλαμβάνει το στρατόπεδο στη  Ν. Ιωνία, για τη δημιουργία εκεί νέου διοικητικού – εμπορικού κέντρου εμβέλειας πολεοδομικού συγκροτήματος»

Πρόταση : Στο άρθρο 17 παρ. 1 για το στρατόπεδο της Ν. Ιωνίας να προστεθούν οι χρήσεις εκπαίδευσης, έρευνας, πανεπιστημίου. Ρητή πρόβλεψη να διατηρηθεί το μεγαλύτερο μέρος του χώρου αυτού ως χώρος πρασίνου[22].

ii.                   Στην παρ. δ γίνεται λόγος για «…..μείωση συντελεστή δόμησης και την επιβολή στοών στον κεντρικό πυρήνα της»
Η πρόβλεψη μείωσης συντελεστή δόμησης είναι σίγουρα στη σωστή κατεύθυνση, έρχεται όμως σε αντίφαση με την αρχή της συμπαγούς πόλης και κυρίως με το εξωτερικό όριο που το σχέδιο Π.Δ. θέτει στο αρ. 13 παρ.4
Η ανάπτυξη μίας περιοχής είναι ένα δεδομένο που οφείλεται σε οικονομικούς και πολιτικούς παράγοντες. δεν είναι διαπραγματεύσιμη, και έργο των μελετητών χώρου δεν είναι να την σταματήσουν αλλά να την διαχειρισθούν. Τα πολεοδομικά εργαλεία για τη διαχείριση της έντονης αστικοποίησης και των μεταβολών που προκαλεί στον χώρο μίας πόλης καθώς και στον περαστικό της χώρο είναι σε απλές γραμμές τα παρακάτω:
α. μέθοδος με αύξηση των Συντελεστών Δόμησης , ή διατήρηση των ήδη υπαρχόντων σε ορισμένες περιοχές, και καθορισμό αρχιτεκτονικών και πολεοδομικών κανονισμών σχεδιασμού του χώρου. Με την μέθοδο αυτή δεν πιέζεται ιδιαίτερα ο περιαστικός χώρος. Παράλληλα κάποιες επεμβάσεις σε οικισμούς δορυφόρους της πόλης πιθανόν να μετριάσουν την άναρχη αστικοποίηση ενός μόνου αστικού πόλου.
β. μέθοδος με μείωση των ΣΔ και δημιουργία περιαστικών πόλων . Στην περίπτωση αυτή η δεδομένη τάση για ανάπτυξη φυσικά δεν ανακόπτεται αλλά διαχέεται στον περιαστικό χώρο. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι αν εφαρμόσουμε παντού ένα χαμηλό ΣΔ  τότε οι δεδομένες ανάγκες μας σε κτίρια θα τείνουν να διαχέονται στον περιαστικό χώρο, καταστρέφοντας σταδιακά το φυσικό περιβάλλον, πράγμα που αντιβαίνει στους σκοπούς και στόχους του ΡΣ.
Στην περίπτωση του Βόλου, με το ΦΕΚ.571/δ/4-11-1978, καθορίστηκαν οι πρώτοι αριθμητικοί συντελεστές δόμησης στον Βόλο, ορίζοντας στους τέσσερις βασικούς τομείς τον συντελεστή 3.40 – 3.00 – 2.40 – 1.80 αντίστοιχα.
Υπακούοντας στην τάση της εποχής, μετά από διαδοχικές μειώσεις, κατά την διετία 1991-1992 (ΦΕΚ.696/δ/15-7-1992) οι συντελεστές δόμησης , στους τέσσερις βασικούς τομείς του Βόλου, μειώθηκαν σε 2.70 – 2.40 – 2.10 – 1.80 αντίστοιχα. Βλέπουμε δηλ. ότι τουλάχιστον οι δύο βασικοί τομείς (κεντρικοί) της πόλης, δέχθηκαν την μεγαλύτερη μείωση και συγκράτησαν την υπερδόμηση (κυρίως στο ύψος των κτιρίων). Να σημειωθεί όμως, ότι ο κεντρικός τομέας, είναι σε ένα συντριπτικά μεγάλο ποσοστό δομημένος, με πολύ μικρά ακόμη περιθώρια και η μείωση του ΣΔ, δεν θα έφερνε τα αναμενόμενα αποτελέσματα.
Απαιτείται λοιπόν καθορισμός αρχιτεκτονικών και πολεοδομικών κανονισμών σχεδιασμού του χώρου, για να διαχειριστούμε την ανάπτυξη των ήδη δομημένων περιοχών, αλλά όχι σπασμωδικά μέτρα , όπως οι στοές , που επιβλήθηκαν με το ΦΕΚ.463/δ/11-5-1994. Οι στοές, ήταν ένα τμήμα της μελέτης αναθεώρησης του σχεδίου πόλης του Βόλου (1930 και 1956), οι οποίες προχώρησαν και εγκρίθηκαν μεμονωμένα, χωρίς τα υπόλοιπα πολεοδομικά εργαλεία που τις συνόδευαν και χωρίς την συνολική μελέτη που διαχειρίζονταν όλη την ενότητα του Βόλου.
Επιβλήθηκαν περιφερειακά του κέντρου, για την υποστήριξη των Τοπικών Πολεοδομικών Κέντρων, αλλά και στον κεντρικό τομέα, για την υποστήριξη, του ήδη υπάρχοντος (θεσμοθετημένου και καθιερωμένου) Πολεοδομικού Κέντρου. Στον κεντρικό τομέα, είναι ανεφάρμοστο. Τα πολυώροφα κτίρια, με τα ήδη λειτουργούντα καταστήματα στο ισόγειο, δεν χρειάζονται άλλη υποστήριξη, για την ήδη από πολλών δεκαετιών καθιερωμένη χρήση τους και τα νέα κτίρια (ποσοστό μικρότερο του 5%) που εφαρμόζουν τις στοές, αποτελούν μια παραφωνία, χωρίς να εκπληρώνουν τον αρχικό σκοπό των στοών. Στα περιφερειακά του κεντρικού τομέα, Τοπικά Πολεοδομικά Κέντρα, είναι ένα σημαντικό εργαλείο, συγκέντρωσης των χρήσεων, αλλά μόνο δίνοντας κίνητρα. Κίνητρα με επιδότηση στον συντελεστή δόμησης (χωρίς σημαντική αύξηση του ύψους), τα οποία είχαν δοθεί αρχικά, αλλά καταργήθηκαν αμέσως και δεν εφαρμόστηκαν καθόλου.
Το ΤΕΕ[23] θεωρεί για τις στοές ότι αυτό είναι θέμα κατώτερου επιπέδου σχεδιασμού και όχι του Ρυθμιστικού.
Πρόταση :  Να μην γίνει αναφορά στο άρθρο 17 παρ. δ’, στην επιβολή στοών, αφού αυτό είναι θέμα επεξεργασίας στα πλαίσια του Γ.Π.Σ. Σε κάθε περίπτωση το θέμα των στοών θα πρέπει να αντιμετωπισθεί συνολικά, μέσα από μια ολοκληρωμένη μελέτη ανάπτυξης του ήδη δομημένου χώρου της πόλης του Βόλου, με κεντρικό άξονα την διαπλάτυνση των κοινόχρηστων χώρων.  

iii.  Στην παρ. 1γ παρατηρείται και η μοναδική και πάντως «λακωνική» και αόριστη αναφορά στο Θεματικό Πάρκο της Αργούς. Ειδικότερα αναφέρεται «Επιδιώκεται η συνέχιση και η επέκταση των πολιτικών που στοχεύουν στην αναζωογόνηση του δυτικού κεντρικού πυρήνα Βόλου – Ν. Ιωνίας. Ειδικότερα προβλέπεται : …..η ολοκλήρωση και την περαιτέρω οργάνωση πόλου αναψυχής στην παραλιακή ζώνη του πεδίου του Άρεως, με την αναβάθμιση του Εκθεσιακού Κέντρου και του Θεματικού Πάρκου της Αργούς.»
Η συγκεκριμένη αναφορά στο Θεματικό Πάρκο της Αργούς, στο συγκεκριμένο σημείο του Π.Δ. και με τον συγκεκριμένο τρόπο, υποβαθμίζει την ιδέα και τις προοπτικές που μπορεί να δώσει στην περιοχή το Θεματικό Πάρκο. Η ανάγκη αυτή αναφέρεται και στις παρατηρήσεις της Περιφέρειας Θεσσαλίας[24], στην 139/2009 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Βόλου αλλά και στο Στρατηγικό Σχέδιο Ανάπτυξης του Δήμου Βόλου από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Στο συγκεκριμένο μάλιστα Σχέδιο γίνεται αναλυτική ανάπτυξη των ωφελημάτων που μπορεί να έχει η περιοχή. Αναφέρει σχετικά : «Ο Βόλος είναι ίσως η μοναδική περίπτωση πόλης με παγκόσμια αναγνωρισιμότητα λόγω του μύθου των Αργοναυτών, που δεν έχει καταφέρει να εκμεταλλευτεί οικονομικά αυτό το σημαντικό κεφάλαιο. Οι τουρίστες που φτάνουν στην πατρίδα του μυθικού Ιάσονα μάταια θα αναζητήσουν την Αργώ και μια αναπαράσταση του μύθου για να επισκεφθούν. Η πόλη μέχρι τώρα συμπεριφέρεται σαν να μην της ανήκει ο μύθος, σαν να τον έχει ξεχάσει. Η πρόταση που κατατίθεται αφορά τη δημιουργία ενός Μυθολογικού Πάρκου το οποίο θα καταλαμβάνει μια σημαντική έκταση, θα έχει τη μορφή Disneyland (με την έννοια ότι θα αξιοποιεί όλες τις σύγχρονες τεχνολογικές και ψηφιακές εφαρμογές) και θα περιλαμβάνει αναπαραστάσεις του μύθου, happenings, αίθουσες με προβολές και multimedia, μουσείο Αργοναυτικής Εκστρατείας, βιβλιοθήκη, βιβλιοπωλείο, αντίγραφα αρχαιολογικών ευρημάτων κλπ. Στόχος είναι η αξιοποίηση του μύθου της Αργοναυτικής Εκστρατείας, αλλά και των κενταύρων και της σχέσης τους με τους μυθικούς ήρωες για τη δημιουργία ενός τουριστικού προορισμού εθνικής αλλά κ διεθνούς εμβέλειας. Οι τουρίστες θα μπορούν να προσεγγίζουν το πάρκο οδικώς και πεζή αλλά και από τη θάλασσα, χρησιμοποιώντας ως μέσο μεταφοράς αντίγραφα της Αργούς. Το Πάρκο θα πρέπει να έχει τη μορφή αρχαίας πόλης, να περιβάλλεται από τείχη και να περιλαμβάνει πιστά αντίγραφα ναών, θεάτρου, αγοράς και σημαντικών δημοσίων κτιρίων, στο εσωτερικό των οποίων θα φιλοξενούνται οι δραστηριότητες του. με δεδομένο ότι δεν υπάρχει άλλο μυθολογικό πάρκο στην Ελλάδα, η πόλη έχει μια πραγματική ευκαιρία να προκαλέσει σημαντικό τουριστικό ενδιαφέρον και να ενταχθεί στους σημαντικούς προορισμούς που προτείνουν οι tour operators στην Ελλάδα……η πρόταση για τη δημιουργία μυθολογικού πάρκου είναι ένα τολμηρό εγχείρημα το οποίο έχει νόημα μόνο εφόσον ενταχθεί σε μια συνολική στρατηγική ενίσχυσης της τουριστικής ταυτότητας της πόλης…..Η πρόταση αυτή φαίνεται να έχει σημαντική  αποδοχή στους πολίτες, οι οποίο στην έρευνα του Πανεπιστημίου δήλωσαν ότι υποστηρίζουν την ιδέα δημιουργίας ενός μυθολογικού πάρκου σε ποσοστό 87%  »
            Σα πλαίσια αυτά ήδη ο Δήμος Βόλου είχε ξεκινήσει και ολοκλήρωσε την  ανακατασκευή της «Αργούς», στα πλαίσια ενός ολοκληρωμένου ερευνητικού προγράμματος Πειραματικής Ναυτικής Αρχαιολογίας, που υλοποιήθηκε σύμφωνα με όλους τους κανόνες επιστημονικής δεοντολογίας και με αυθεντικά υλικά, εργαλεία, τεχνικές και διαδικασίες της εποχής που αφορά. Το Πρόγραμμα υλοποιήθηκε  μέσα από συνεργασία του Δήμου Βόλου  με την 8-μελή διεπιστημονική Ερευνητική Ομάδα του «Ινστιτούτου Έρευνας της Αρχαίας Ναυπηγικής και Τεχνολογίας-ΝΑΥΔΟΜΟΣ», που είχε την ευθύνη Διεύθυνσης του Προγράμματος, διεξαγωγής της όλης Έρευνας, Ναυπήγησης του πλοίου, και εκτέλεσης του Πειραματικού Ταξιδιού.Αντικείμενο του συγκεκριμένου Ερευνητικού Προγράμματος, ήταν η ανακατασκευή (ανασύνθεση) και ο πειραματικός έλεγχος της εγγύτερης δυνατής, ρεαλιστικής και τεκμηριωμένης εκδοχής, ενός 50-κωπου προϊστορικού πλοίου του 14ου αιώνα π.Χ. που ανήκει στην τυπολογία της «ηπειρωτικής ναυπηγικής σχολής», (δηλαδή στην ίδια οικογένεια με τα «μακρυά καράβια» του Ομήρου και τα μετέπειτα γνωστά εμβολοφόρα πολεμικά πλοία της αρχαιότητας) και η αναβίωση του μυθικού ταξιδιού στην Κολχίδα.
Τέλος είναι δεδομένο ότι η δημιουργία ενός Μυθολογικού Θεματικού Πάρκου στην περιοχή, θα ενισχύσει και την λειτουργία του διπόλου Βόλου – Λάρισας. Πιθανό σημείο χωροθέτησης του Θεματικού αυτού Πάρκου και λαμβανομένου υπόψη ότι   το Πεδίο του Άρεως δεν είναι αρκετό, θα μπορούσε να είναι η περιοχή της Αισωνίας.
Πρόταση : Η ανάγκη δημιουργίας Μυθολογικού Πάρκου να ενταχθεί οπωσδήποτε στο αρ. 19 στις Ζώνες ανάπτυξης των δραστηριοτήτων και μέτρα πολιτικής, στη Ζώνη του Τουρισμού καθώς και στο άρθρο 6 στην «τόνωση και ανάδειξη των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της περιοχής Ρ.Σ.Β.». 

7.         Άρθρο 19 – Ζώνες Ανάπτυξης των δραστηριοτήτων και μέτρα πολιτικής

i.          Στην παρ. 4 περ. γ ορίζεται ότι : « για τις οχλούσες βιοτεχνικές μονάδες, οι οποίες θα απομακρυνθούν υποχρεωτικά από τον αστικό ιστό, απαιτούνται μέχρι το έτος – στόχο 2021 περί τα 2.500 στρέμματα……Για την εγκατάσταση νέων βιομηχανικών μονάδων απαιτούνται περί τα 4.000 στρέμματα για το έτος στόχο 2021» Στην περ. δ’ συνεχίζει «Οι δυνατότητες για εξεύρεση αυτής της κλίμακας σημαντικές εκτάσεις είναι ιδιαίτερα περιορισμένες, λαμβανομένης υπόψη της επιταγής να διασφαλίζονται συγχρόνως για την περιοχή Ρ.Σ.Β. ανεκτές περιβαλλοντικές συνθήκες. Από την εξειδίκευση αυτής της παραμέτρου, προκύπτει ότι:
- τα επιπρόσθετα 1.300,0 στρέμματα που απαιτούνται επιπρόσθετα για τις εγκατάσταση οχλουσών βιοτεχνικών μονάδων, έκταση 1.000 περίπου στρεμμάτων θα αναζητηθεί κατά μήκος του άξονα του διπόλου, σε αρκετή απόσταση από αστικό κέντρο, κοντά στα όρια των δύο νομών και σε θέση που να εξυηρετείται και σιδηροδρομικά. Για την ανάπτυξη της παραπάνω έτκασης προβλέπεται η χρήση του εργαλείου ΒΕΠΕ. Τα επιπλέον απαιτούμενα 300 στρέμματα μπορεί να εξευρεθούν στην περιοχή του εργοστασίου «ΔΗΜΗΤΡΑ» με τη δημιουργία ΒΙΠΑ – ΒΙΟΠΑ (ν. 1337/1983).
-  τα πρόσθετα 3.200,0 στρέμματα που απαιτούνται για την εγκατάσταση των νέων βιομηχανικών/επιχειρηματικών μονάδων, θα αναζητηθούν σε δύο διακεκριμένες θέσεις : Στην επιφάνειας 2.000 στρεμμάτων νέα ΒΕΠΕ που προβλέπεται να χωροθετηθεί ….στην περιοχή του Αλμυρού…..Τα υπόλοιπα 1.200,0 στρέμματα, που θα απαιτηθούν προς το τέλος της περιόδου, θα αναζητηθούν σε θέση κατά μήκος του άξονα του διπόλου, το πιθανότερο εκτός Νομού
Η περιοχή εκατέρωθεν της εθνικής οδού Λαρίσης – Βόλου, που περιγράφεται από τον ΒΙΟΠΑ, το Σέσκλο, τον αρχαιολογικό χώρο, τον ΧΥΤΑ, τους πρόποδες του βουνού και την ΖΟΕ 3δ και 3γ, ήδη έχει αρκετά μεγάλη παραγωγική δραστηριότητα, (με ενεργά και ανενεργά κελύφη κτιρίων) η οποία συνεχίζεται στον οδικό άξονα προς Σέσκλο. Μέχρι στιγμής, είναι αρκετά άναρχη, με τους όρους της εκτός σχεδίου δόμησης νομοθεσίας, με σύγκρουση χρήσεων γης, χωρίς υποδομές.
               Έχει σημαντικά πλεονεκτήματα πρόσβασης (εθνική οδός, σιδηροδρομική γραμμή, παραπλεύρως του ΒΙΟΠΑ και της Α’ ΒΙΠΕ, σε πολύ κοντινή απόσταση με την βιομηχανική περιοχή του Βελεστίνου, αλλά και με την ΠΑΘΕ.).
                  Για να μπορέσει να προστατευθεί η περιοχή από την άναρχη ανάπτυξη των παραπάνω δραστηριοτήτων, αλλά και να δημιουργηθούν κίνητρα ανάπτυξης, προτείνουμε :  την δημιουργία Υποδοχέα Παραγωγικών δραστηριοτήτων, με πολεοδόμηση, με ειδικούς όρους δόμησης, ώστε να ενοποιηθεί με τους υπάρχοντες ΒΙΟΠΑ και Α’ ΒΙΠΕ και να δημιουργήσει την βασική μονάδα όλων των οχλουσών δραστηριοτήτων , που να εναρμονίζεται στις κατευθύνσεις του ΕΠΧΣΑΑ Βιομηχανίας, που κατατάσσει τον Βόλο, στην πρώτη κατηγορία προτεραιότητας χωρικής πολιτικής για μεταποίηση και δίνει την κατεύθυνση αύξησης του μεριδίου της οργανωμένης χωροθέτησης βιομηχανικών μονάδων, αλλά και την κατεύθυνση του ΡΣΒ που υποστηρίζει την παραμονή της μεταποιητικής δραστηριότητας στον άξονα Βόλου – Λάρισας. (βλ. χάρτη 6)

 8.  Άρθρο 20 Ζώνες Χωροθέτησης λειτουργιών κατοικίας. 

i.                    Στην παρ. 1 ορίζεται : «Τηρείται η αρχή της συμπαγούς πόλης και επιδιώκεται να παραληφθούν οι πιέσεις για την περαιτέρω οικιστική ανάπτυξη στην Περιοχή Μελέτης ως ακολούθως:
-  στην οικιστική ενότητα Βόλου, για την εγκατάσταση νέου πληθυσμού περίπου 1650 κατοίκων κατ’ έτος στο σύνολο της περιόδου, έως το 2021: (1) εντός της υφιστάμενης πόλης (π.χ. περιοχές Βαμβακουργίας και EUROPAN) και πάντως στο εσωτερικό της ζώνης που περικλείεται στο τον περιφερειακό δακτύλιο, με περιορισμένες πολεοδομήσεις, εάν απαιτείται, (2) στην παραλιακή ζώνη του Δήμου Αρτέμιδος, με πολεοδόμηση και με αυστηρή τήρηση των διατάξεων περί αιγιαλού, (3) στην παραλιακή ζώνη Αισωνίας / Χρυσή Ακτή Παναγιάς, για Α’ και Β’ κατοικία, με πολεοδόμηση και (4) εντός του περιγράμματος των παραδοσιακών οικισμών του Πηλίου με προτεραιότητα στην αξιοποίηση (ανάδειξη και επανάχρηση) του υπάρχοντος οικιστικού αποθέματος,
- στην οικιστική υποενότητα Νέας Αγχιάλου, για την εγκατάσταση νέου πληθυσμού περίπου 130 κατοίκων κατ’ έτος στο σύνολο της περιόδου, έως το 2021: εντός των ορίων του σημερινού οικισμού και στην παραλιακή ζώνη Νέας Αγχιάλου / Αγ. Γεώργιος-Μεγάλη Βελανιδιά, Μάραθος, έως και τον Σωρό, για Α’ και Β’ κατοικία, με πολεοδόμηση…»  
Πρόταση :  Την δημιουργία οικιστικού υποδοχέα στην περιοχή πάνω από τον Περιφερειακό, μεταξύ ορίων οικισμού Αγ. Γεωργίου Κήπια Ανακασιάς, οικισμών Ανακασιά, Λόφου Επισκοπής, Άλλης Μεριάς, χειμάρρου Αναύρου και ορίων ΖΟΕ 3δ και 1γ, όπως η περιοχή αυτή αποτυπώνεται στον χάρτη με αρ. 7(χρώμα πράσινο) και ενδεχομένως στην περιοχή της Ν. Ιωνίας πάνω από τον Περιφερειακό, δεξιά του κόμβου Φυτόκου, στο κομμάτι που καλύπτει η ΖΟΕ 3β.  

9.      Άρθρο 22 Λοιπά Έργα Υποδομής

Η διατύπωση της παρ. 3 του αρ. 22 περιλαμβάνει λανθασμένες πληροφορίες. Διευκρινίζουμε τα εξής : τα λύματα που καταλήγουν στις Εγκαταστάσεις Επεξεργασίας Λυμάτων Βόλου (ΕΕΛ), προέρχονται από τους τέως Δήμο Βόλου, Νέας Ιωνίας, Αισωνίας και ΒΙ.ΠΕ (Α& Β). Υφίστανται πρωτογενή, δευτερογενή και πολύ σύντομα τριτογενή επεξεργασία και στη συνέχεια μέσω καταθλιπτικού αγωγού, μήκους 8 χιλ/τρων, το υγρό υπόλοιπο λύμα καταλήγει στον Παγασητικό Κόλπο στη θέση Αγκίστρι. Τα ποιο στερεά απόβλητα μετά από επεξεργασία αφυδάτωσης, προς το παρόν, αποτίθενται στο ΧΥΤΑ Βόλου. Έχει αναπτυχθεί δίκτυο αποχέτευσης στους πρώην Δήμους Πορταριάς, Ιωλκού και Κοινότητα Μακρινίτσας και είναι τώρα στη φάση σύνδεσης με τις κεντρικές εγκαταστάσεις του σταθμού επεξεργασίας λυμάτων. Ο σχεδιασμός που γίνεται κινείται προς την κατεύθυνση να αναπτυχθεί το δίκτυο αποχέτευσης από την Αγχίαλο μέχρι το Μαλλάκι, δηλ. στα όρια του Καλλικρατικού Δήμου Βόλου με σκοπό τη θωράκιση του Παγασητικού Κόλπου από τη ρύπανση. Πέραν τούτων θα δεχθεί λύματα και από το Δήμο Ρήγα Φεραίου. Για τα επεξεργασμένα υγρά λύματα γίνονται μελέτες με σκοπό να χρησιμοποιηθούν στην άρδευση.
Πρόταση : Την διόρθωση της παρ. 3 του αρ. 22.

Όσον αφορά τη διαχείριση απορριμμάτων, θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι σκοπός θα πρέπει να είναι η αποτελεσματική, βιώσιμη, οικονομική και κυρίως μέγιστη και πλέον πρόσφορη περιβαλλοντικά  διαχείριση απορριμμάτων, μέσα από επιστημονικά αποδεδειγμένες καλές πρακτικές και πολιτικές.

ΙΙΙ.   ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΕΣ – ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

Α.        Πρέπει να τονιστεί ότι  η μελέτη του Ρ.Σ.Β., δεν είχε εκ των πραγμάτων λάβει υπόψη της το Ν. 3852/2010 «νέα αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης – Πρόγραμμα Καλλικράτης» και τα νέα δεδομένα που αυτός δημιούργησε στο πεδίο εφαρμογής. Ο Καλλικράτειος Δήμος Βόλου με 141.675 κατοίκους,[25]  έκταση 387.14 τ.χλμ , έχει πλέον νέα διοικητικά όρια, νέες ανάγκες καθώς και νέες δυναμικές και προοπτικές για ανάπτυξη, που καθιστά αναγκαία την επανεξέταση βασικών ζητημάτων του Ρ.Σ.Β., όπως αυτά έχουν αναδειχθεί ανωτέρω.

Β.        Η μελέτη και κατ’ επέκταση το σχέδιο Π.Δ. έχει αγνοήσει βασικά θέματα που έχουν αναδείξει τα δημοτικά συμβούλια της περιοχής. Η Εισηγητική Έκθεση κάνει λόγο για την δημόσια διαβούλευση, που πραγματοποιήθηκε, για τις συναντήσεις και τις παρουσιάσεις της Β’ φάσης της μελέτης, τις αποφάσεις των Δ.Σ. που λήφθηκαν. Επίσης την 24.5.2011 πραγματοποιήθηκε και παρουσίαση του παρόντος σχεδίου Π.Δ. στο Υπουργείου, παρουσία του κ. Υφυπουργού κ. Σηφουνάκη.
Ωστόσο η διαβούλευση και γενικά οι συμμετοχικές αυτές διαδικασίες, ειδικά στον πολεοδομικό και χωροτακτικό σχεδιασμό,  έχουν πραγματικό νόημα, όταν οι παρατηρήσεις, προτάσεις, εντάσεις κλπ λαμβάνονται υπόψη.
O συμμετοχικός πολεοδομικός σχεδιασμός στηρίζεται στην αρμονική συνεργασία των φορέων του, δηλαδή του κράτους, των πολεοδόμων και των πολιτών.[26]
Με τη Σύμβαση του Άαρχους[27] τα κράτη που υπογράφουν τη σύμβαση, οφείλουν κατά την κατάρτιση των σχεδίων, προγραμμάτων και πολιτικών σχετικών με το περιβάλλον να προβλέπουν διαδικασίες συμμετοχής του κοινού που θα πρέπει να περιλαμβάνουν : έγκαιρη ενημέρωση, λογικές προθεσμίες για τις διαφορετικές φάσεις συμμετοχής, ώστε να είναι δυνατή η επαρκής προετοιμασία του κοινού για αποτελεσματικές παρεμβάσεις και έγκαιρη συμμετοχή, όταν όλες οι επιλογές είναι ανοικτές. Ωστόσο η σύμβαση αυτή προβλέπει στο αρ. 6 και τη Δέσμευση της Πολιτείας ότι τα αποτελέσματα της δημόσιας διαβούλευσης να λαμβάνονται υπόψη και να κοινοποιούνται οι λόγοι που οδήγησαν στις τελικές αποφάσεις[28].

Γ.         Το σχέδιο του Π.Δ. βασίζεται σε μια μελέτη, η οποία δέχθηκε δριμύτατες επικρίσεις, για τον τρόπο που συντάχθηκε, τα στοιχεία στα οποία στηρίχθηκε, στην επεξεργασία των δεδομένων και κυρίως για τις κατευθύνσεις που τελικά αυτή δίνει. Το σχέδιο του Π.Δ. επί του οποίου γνωμοδοτούμε, παρουσιάζει εν γένει αντιφάσεις ακόμη και ως προς την ταυτότητα τελικά που αυτό το Ρ.Σ.Β. θέλει να έχει. Έτσι από τη μια περιορίζει την εκτός σχεδίου δόμηση στο όνομα της προστασίας του περιβάλλοντος, από την άλλη αποφεύγει να προβεί σε κατευθύνσεις και μέτρα αυστηρής περιβαλλοντικής πολιτικής σε ρυπογόνες δραστηριότητες και εγκαταστάσεις. Από τη μια θέλει την ανάπτυξη τουρισμού κλπ και της αντίστοιχης χρήσης του λιμανιού, από την άλλη προωθεί την ανάγκη συμπληρωματικών εγκαταστάσεων ακόμη και για την εξυπηρέτηση ρυπογόνων δραστηριοτήτων όπως π.χ. τα σιτηρά ή τα χημικά κλπ.
Το σχέδιο Π.Δ. αγνοεί με τρόπο συστηματικό την ανάγκη τροποποίησης των Ζ.Ο.Ε. και ανακούφισης συγκεκριμένων χρήσεων γης, που έχει ανάγκη η περιοχή και οι οποίες επισημάνθηκαν εξαντλητικά από όλα τα Δημοτικά Συμβούλια. Η μόνη επέμβαση που πραγματοποιεί στις Ζ.Ο.Ε. τελικά είναι η καθιέρωση ορίου αρτιότητας τα 15 στρέμματα  για όλες τις χρήσεις και τα 8 στρέμματα για την κατοικία.
Το εν λόγω σχέδιο Π.Δ. επικεντρώνει το «κέντρο βάρος» του στο δίπολο Βόλος – Λάρισα, χωρίς ωστόσο αυτό να συγκεκριμενοποιείται μέσα από συγκεκριμένες χωρικές ή άλλες πολιτικές, αλλά βασίζεται όντως σε γενικόλογες και αόριστες αναφορές, οι οποίες αντικειμενικά δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν αυτό το στόχο. 
Το σχέδιο παραβλέπει υποτιμάει βασικούς πόλους ανάπτυξης (αεροδρόμιο, Πανθεσσαλικό, Θεματικό Πάρκο κλπ) ενώ σε πολλές περιπτώσεις, όπως π.χ. στους οικιστικούς υποδοχείς, αγνοεί την πραγματική κατάσταση της περιοχής (πραγματικός πληθυσμός, γεωμορφολογικά στοιχεία κλπ)
Το αναφερόμενο σχέδιο Π.Δ. δίνει την εντύπωση ότι προσπαθεί να ισορροπήσει σε αντιφατικές πολιτικές και δράσεις, με συνέπεια να μην είναι ξεκάθαρη η «ταυτότητα» που επιθυμεί να δώσει στην περιοχή.
Ακολούθησε συζήτηση με τοποθετήσεις όλων των μελών της Επιτροπής,  όπου άπαντες  τάχθηκαν  υπέρ της εισήγησης του Αντιδημάρχου Ν. Μόσχου  και  στη συνέχεια ο κ. Πρόεδρος κάλεσε την Επιτροπή  να αποφασίσει σχετικά.
Η ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ  ΟΜΟΦΩΝΑ

Εγκρίνει τις παρατηρήσεις – προτάσεις επί του σχεδίου εισηγητικής έκθεσης για το «Ρυθμιστικό Σχέδιο και Πρόγραμμα Προστασίας Περιβάλλοντος του οικιστικού συγκροτήματος Βόλου» σύμφωνα με την ως άνω αναφερόμενη εισήγηση του Αντιδημάρχου Πολεοδομίας και Διαφάνειας Νικολάου Μόσχου, καθώς και την εισαγωγή του θέματος στην ειδική συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Βόλου που θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 5 Σεπτεμβρίου 2011 στο Δημαρχείο του Βόλου.
Η απόφαση αυτή πήρε τον αριθμό 26.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ


ΤΑ ΜΕΛΗ



ΑΚΡΙΒΕΣ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ
ΒΟΛΟΣ ………………….
Ο Πρόεδρος της
Εκτελεστικής Επιτροπής
του Δήμου Βόλου


ΠΑΝΟΣ ΤΡ.  ΣΚΟΤΙΝΙΩΤΗΣ
ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΒΟΛΟΥ



[1] Σύμφωνα με το Ν. 2508/1997 το Ρ.Σ. νοείται ως «επιτελικό σχέδιο χάραξης χωρικών πολιτικών με προσδιορισμένα κοινωνικά, οικονομικά και αναπτυξιακά πλαίσια, αλλά και μηχανισμούς στρατηγικού σχεδιασμού» με αναφορά την ευρύτερη περιοχή του μελετώμενου αστικού κέντρου και με ιεραρχημένους και σαφείς γενικούς και ειδικούς στόχους»
Σύμφωνα με το αρ. 2 του Ν. 2508/1997 «Για την οικιστική οργάνωση, την προστασία του περιβάλλοντος και τη γενικότερη ανάπτυξη των ευρύτερων περιοχών των αστικών συγκροτημάτων της Πάτρας, του Ηρακλείου Κρήτης, της Λάρισας, του Βόλου, της Καβάλας και των Ιωαννίνων, καταρτίζονται και εγκρίνονται ρυθμιστικά σχέδια και προγράμματα προστασίας του περιβάλλοντος κατά τις διατάξεις του παρόντος»
[2] Βλ. το υπ’ αρ. 7025/8.4.2009 έγγραφο
[3] Βλέπε άρθρο 183 του κωδικοποιητικού διατάγματος από 14.7.99 ΦΕΚ Δ 580/27.7.99.
[4] Το εντός " " τελευταίο εδάφιο της παρούσης παραγράφου  αντικαταστάθηκε ως άνω διά του άρθρου 8 παρ. 14 του Ν 1512/1985
[5] Σωστά σχολιάζει ο Παπαπετρόπουλος Α., Ο θεσμός της Ζώνης Οικιστικού Ελέγχου (ΖΟΕ) ανάμεσα στο χωροταξικό και τον πολεοδομικό σχεδιασμό, Νόμος και Φύση, Μάιος 2007, διαθέσιμο και στην ιστοσελίδα www.nomosphysis.org.gr «Η προαναφερόμενη, όμως, διάταξη δημιουργεί σοβαρά ζητήματα, αφού η ΖΟΕ -αν και προσωρινό και ασφαλιστικό μέτρο- εμφανίζεται να δεσμεύει υπέρμετρα και αδικαιολόγητα τον  μελλοντικό οριστικό και μακροπρόθεσμο πολεοδομικό σχεδιασμό. Η ρύθμιση αυτή συνιστά, επομένως, σοβαρό εμπόδιο στην προσπάθεια για τη θεσμοθέτηση των σύγχρονων Γενικών Πολεοδομικών Σχεδίων, τα οποία αποτελούν τον ουσιωδέστερο όρο για την επίτευξη της βιώσιμης οικιστικής ανάπτυξης της χώρας και θα πρέπει οπωσδήποτε να τροποποιηθεί»
[6] βλ. Σ.τ.Ε. 5933/1996, 1643/1998, 1129, 1522, 1588/1999, 2239, 2425/2000
[7] Βλ. Δ. Χριστοφιλόπουλο, Δόμηση εκτός σχεδίου Πόλης, Σάκκουλας 2007, σ. 16 επ..  
[8] Βλ. Δ. Χριστοφιλόπουλο, Δόμηση εκτός σχεδίου Πόλης, Σάκκουλας 2007, σ137
[9]  Βλ. Δ. Χριστοφιλόπουλο, Δόμηση εκτός σχεδίου Πόλης, Σάκκουλας 2007, σ143
[10] « Κατά προτεραιότητα ασκείται πολιτική χωρικά συγκεντρωτικών πολεοδομικών μηχανισμών, στην περιοχή της Ζώνης Οικιστικού Ελέγχου (ΖΟΕ) του ΠΣ Βόλου, η οποία διευρύνεται ώστε να συμπεριλάβει τις διοικητικές περιοχές των Δημοτικών Διαμερισμάτων Άνω και Κ. Λεχωνίων του Καποδιστριακού τ. Δήμου Αρτέμιδος. Ειδικότερα στην παραπάνω περιοχή προβλέπεται :
-λεπτομερής ανασχεδιασμός του συνόλου της έκτασης, της διευρυμένης, όπως παραπάνω ΖΟΕ, με βασική επιδίωξη τη συγκέντρωση, των συμβατών μεταξύ τους χρήσεων, το σχεδιασμό αντίστοιχων κατάλληλων υποδοχέων και τη σταδιακή κατάργηση της εκτός σχεδίου δόμησης.
-   Μεταβατικά και, έως ότου θεσμοθετηθεί ο λεπτομερής σχεδιασμός, με το παρόν Δ/γμα επιβάλλεται στην διευρυμένη – περιοχή της ΖΟΕ κατώτερο όριο κατάτμησης των γηπέδων ίσο με 15,0 στρ. ενώ το όριο αρτιότητας για όλες τις χρήσεις, πλην της χρήσης κατοικία ορίζεται ίσο με 15 στρέμματα. Για τη χρήση κατοικίας η ελάχιστη αρτιότητα γηπέδου ορίζεται ίση με 8 στρέμματα…..7. Οι ίδιοι περιορισμοί…….επιβάλλονται μεταβατικά και μέχρι τη θεσμοθέτηση λεπτομερούς σχεδιασμού, βάσει μελετών του υποκείμενου επιπέδου (ΓΠΣ ή ΣΧΟΟΑΠ) στις παρακάτω ζώνες : …….σε ζώνη η οποία οριοθετείται 500,0μ. βόρεια από την προβλεπόμενη από την εγκεκριμένη πολεοδομική μελέτη του 1985 – οδική παράκαμψη της Ν. Αγχιάλου»
[11] βλ. παρατήρηση αρ. 6 «η μελέτη δεν απαντάει με σαφήνεια στο θέμα της ΖΟΕ του ΓΠΣ Βόλου και στην ανάγκη τροποποίησης της και μετατόπισης της εξωτερικά, ώστε να θεσμοθετηθούν χρήσεις που να καλύπτουν τις ανάγκες της πόλης σε κατοικία και παραγωγικές δραστηριότητες μέχρι το έρτους στόχο της μελέτης. Επειδή δε η θεσμοθέτηση της ΖΟΕ έγινε με Π.Δ. και ο Ν. 2508/1997 θέτει περιορισμούς που μόνο προτάσεις μελέτης επιπέδου Ρυθμιστικού μπορούν να τροποποιήσουν, πιστέυουμε ότι είναι μείζονος σημασίας η αντιμετώπιση του θέματος αυτού από την μελέτη
[12] Βλ. αντί άλλων το από 2006 Στρατηγικό Σχέδιο Ανάπτυξης Π.Σ. Βόλου
[13] Σε σχετική έρευνα του Πανεπιστημίου με ένα δείγμα 370 κατοίκων του Π.Σ. Βόλου, το 55% του δείγματος (αλλά επίσης το 62% των νέων ηλικίας 15-34 και το 70% των αποφοίτων τριτοβάθμιας εκπαίδευης) υποστηρίζει ότι το εμπορικό λιμάνι του Βόλου θα πρέπει να μετακινηθεί στον Αλμυρό και ο χώρος του να δοθεί σε νέες δραστηριότητες»
[14] Βλ. αναλυτικά στοιχεία, www.stadia.gr/panthessaliko/panthessaliko-gr.html
[15] Βλ. www.volosairport.gr
[16]. Σε παρόμοιες περιπτώσεις το ΣτΕ ακυρώνει τη λειτουργία εγκαταστάσεων μονάδων αποθήκευσης καυσίμων σε κλειστούς κόλπους ΣτΕ 4633/1997, ΠερΔικ 1/2000, σ. 90 επ. για τον κόλπο της Γερας στη Μυτιλήνη
[17] Οι αποθήκες καυσίμων κατατάσσονται στις σοβαρώς οχλούσες δραστηριότητες και ενέχουν εκ της φύσεως τους αυξημένους κινδύνους ατυχήματος ΣτΕ ΕΑ 444/1994 (βλ. ατύχημα JET OIL Θεσ/κη) πολύ περισσότερο οι λιμενικές εγκαταστάσεις και τα δεξαμενόπλοια που ελλιμενίζουν (βλ. ατύχημα Prestige). 
[18] Η ανάμειξη των χρήσεων γης, η απρόσκοπτη κινητικότητα των κατοίκων της πόλης, η μείωση της απόστασης μεταξύ της κατοικίας και της εργασίας τους, ώστε κατά τις μετακινήσεις να μειώνεται η ατμοσφαιρική ρύπανση και να εξοικονομείται ενέργεια, αποτέλεσαν τους στόχους τόσο των θεσμικών οργάνων της Ε.Ε. όσο και της Χάρτας του Άαλμποργκ και συνιστούν τις βασικές συνισταμένες της έννοιας «πυκνής ή συνεκτικής πόλης» Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο των Πολεοδόμων, με τη «Νέα Χάρτα της Αθήνας» του 1998 εκλαμβάνει την «πυκνή ή συνεκτική πόλη» ως μια ένωση χωριών και σύνδεσμό κοινοτήτων, όπου η βελτίωση της πολεοδομικής ποιότητας του αστικού ιστού θα προκύψει με τον εμπλουτισμό των χρήσεων γης, τη μείωση του κόστους κατασκευής και λειτουργίας των υποδομών, την αλληλένδετη θεώρηση των χρήσεων γης με τα μεταφορικά δίκτυα, αφού οι μεικτές χρήσεις γης επηρεάζουν την ποσότητα των μετακινήσεων και ενδεχομένως αναδιαμορφώνουν τις γραμμικές επεκτάσεις κατά μήκος των οδικών αξόνων, γεγονός που με τη σειρά του, επιφέρει συνέπειες στην πολεοδόμηση, στην κυκλοφορία και συνακόλουθα στην οικονομία των ελληνικών πόλεων Η «πυκνή ή συνεκτική πόλη» δεν προτείνει πυκνότητα και συντελεστή δόμησης με υπερβολικά υψηλές τιμές, αλλά δηλώνει τη συνεκτικότητα, τη λειτουργικότητα και τις δυνατότητες για άμεση επικοινωνία των κατοίκων. Έχει εκφραστεί η άποψη ότι η «πυκνή ή συνεκτική» πόλη χαρακτηρίζει την ελληνική πόλη. [18] Η θέση αυτή δεν υποστηρίζει ασφαλώς ότι πρέπει να οικοδομηθούν και οι τελευταίοι εναπομείναντες ελεύθεροι χώροι, ούτε επιδιώκει να ωραιοποιηθεί η τσιμεντούπολη και να ενισχυθεί η εκτός σχεδίου ανεξέλεγκτη δόμηση. Αυτό σημαίνει την αντιστροφή της σημερινής παγιωθείσας πρακτικής, που χαρακτηρίζει την πλειονότητα των ελληνικών πόλεων, δηλαδή τη μετάβαση από την εκτατική ανάπτυξη των πόλεων στη βελτίωση των υφιστάμενων χώρων, με περιβαλλοντικά βιώσιμο τον πολεοδομικό σχεδιασμό και περιβαλλοντικά εφαρμόσιμη τη διαστρωμάτωση των χρήσεων γης. Βλ. Βλ. Μέλλισα Δ., Οι χρήσεις γης και το Γ.Π.Σ. 2007, σ. 213-215 και τις εκεί πλούσιες παραπομπές καθώς και Δ. Οικονόμου, Η περιβαλλοντική διάσταση της πολεοδομικής πολιτικής…, σ64, του ίδιου, Αστική Αναγέννηση και αισθητικές παρεμβάσεις στις πόλεις: Μια αναγκαστική σχέση
[19] Βλ. το 1082/7.4.2009 έγγραφο του στη Δ/ση Πολεοδομίας ΥΠΕΧΩΔΕ
[20] Σε άλλο σημείο τονίζεται ότι η θεσμοθέτηση των ΖΟΕ το 1986 έγινε πρόχειρα, σε απαράδεκτα υπόβαθρα και δεν προβλέφθηκε η χωροθέτηση ζωτικών δραστηριοτήτων για την περιοχή μας.
[21] Σύμφωνα με το αρ. 9 Ρυθμίσεις για την προστασία και διαχείριση των περιοχών του Δικτύου Natura  2000του Ν. 3937/2011 « 1. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 3, στις περιοχές του Δικτύου Natura 2000  ισχύουν οι εξής περιορισμοί:
α) Απαγορεύεται η εγκατάσταση ιδιαιτέρως οχλουσών και επικίνδυνων  βιομηχανικών εγκαταστάσεων που εμπίπτουν στις διατάξεις της Οδηγίας 96/82/ΕΚ  β) Απαγορεύεται η εγκατάσταση βιομηχανικών εγκαταστάσεων υψηλής όχλησης,  όπως αυτές ορίζονται στο Παράρτημα της κοινής υπουργικής απόφασης των  Υπουργών Ανάπτυξης, Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων  13727/724/2003 (ΦΕΚ 1087 Β`). γ) …..δ) …...ε) …….
2. α) Στις περιοχές που βρίσκονται εκτός εγκεκριμένων σχεδίων πόλεως ή εκτός ορίων οικισμών νομίμως προϋφιστάμενων του 1923 ή εκτός ορίων οικισμών  με πληθυσμό μέχρι 2.000 κατοίκους και εμπίπτουν σε ΕΖΔ ή Ζ.Ε.Π., το ελάχιστο  όριο αρτιότητας και κατάτμησης των γηπέδων ορίζεται σε 10.000 τ.μ., εφαρμοζόμενης κατά τα λοιπά, όπως ισχύει της παρ. 1 του άρθρου 1 του π.δ.  της 24-31.5.1985 (ΦΕΚ 270 Δ`). Κατ` εξαίρεση, θεωρούνται άρτια και οικοδομήσιμα κατά παρέκκλιση, γήπεδα έκτασης τουλάχιστον 4.000 τ.μ., τα  οποία, κατά τη δημοσίευση του παρόντος, θεωρούνται άρτια και οικοδομήσιμα, σύμφωνα με τις οικείες πολεοδομικές διατάξεις. …..γ) Ειδικότερες υφιστάμενες διατάξεις ρύθμισης του χώρου, οι οποίες  προβλέπουν μεγαλύτερα όρια αρτιότητας ή περιορίζουν τις επιτρεπόμενες  χρήσεις γης, διατηρούνται σε ισχύ.  δ) Μέχρι το λεπτομερή καθορισμό των ορίων των περιοχών του Δικτύου Natura  2000, αιτήματα για την έκδοση οικοδομικής αδείας σε γήπεδα κείμενα σε ζώνη  πλάτους διακοσίων (200) μ. εκατέρωθεν των ορίων των περιοχών αυτών, όπως τα  όρια τους αποτυπώνονται στους χάρτες κλίμακας 1:100.000 της Διεύθυνσης  Περιβαλλοντικού Σχεδιασμού του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και  Κλιματικής Αλλαγής , εξετάζονται μετά από αυτοψία για την ακριβή θέση του  γηπέδου. Η αυτοψία διενεργείται από τη Γενική Διεύθυνση Χωροταξικής και Περιβαλλοντικής Πολιτικής της οικείας Αποκεντρωμένης Διοίκησης,……»
[22] Αυτή είναι και η πρόταση του ΤΕΕ αλλά και της μελέτης για την αναθεώρηση και την επέκταση του ΓΠΣ Βόλου
[23] Βλ. 1082/7.4.2009, το οποίο επισημαίνει ότι δεν αξιολογήθηκε και η αμφιλεγόμενη εμπειρία από προηγούμενες μελέτες.
[24] Βλ. 1163/23.3.2009 έγγραφο στη Δ/ση Πολεοδομίας
[25] Σύμφωνα με την απογραφή του 2001
[26] Βλ. Μανιάτη Α., Η εξελικτική πορεία του πολεοδομικού σχεδιασμού, Νόμος και Φύση, Ιανουάριος 2009, διαθέσιμο και στην ιστοσελίδα www.nomosphysis.org.gr Εφόσον ο σχεδιασμός κατατείνει στη διανομή σπάνιων πόρων (π.χ. γη, κτίρια, χώροι πρασίνου κλπ.), έχει έκδηλο τον πολιτικό χαρακτήρα. Μάλιστα, στο πλαίσιο της ευρύτερης πολιτικής διαδικασίας στον οποίο αυτός εντάσσεται, τίθεται και θέμα προστασίας των λιγότερων προνομιούχων κοινωνικών ομάδων. Αυτές οι νέες κατευθύνσεις του πολεοδομικού σχεδιασμού (συμμετοχικός σχεδιασμός ως κοινωνικοπολιτική δραστηριότητα) οδήγησαν και στη μεταβολή του περιεχομένου του Εξάλλου η σύγχρονη μορφή του, η οποία ονομάζεται «ολοκληρωμένος σχεδιασμός», είναι εμπλουτισμένη με τα μη χωρικά στοιχεία (π.χ. ανεργία, απασχόληση, κοινωνικός αποκλεισμός κ.λπ.) και είναι εναρμονισμένη με τη βιώσιμη ανάπτυξη, η οποία δεν περιορίζεται στην περιβαλλοντική αειφορία αλλά περιλαμβάνει και την κοινωνική
[27] Κυρώθηκε από την Ελλάδα με το Ν. 3422/2005   ( ΦΕΚ Α’ 303/13.12.2005)
[28] Βλ. αντί άλλων Κ. Αθανασόπουλο, Θ. Βλαστό, Διεύρυνση της συμβατότητας της Σύμβασης του Άαρχους με το θεσμικό πλαίσιο σχεδιασμού του αστικού χώρου στην Ελλάδα, Περιβάλλον και Δίκαιο, 3/2010, σ. 463